We zijn met z’n drieën even heerlijk naar Bretagne geweest, naar een huis van vrienden waar we al vaak geweest zijn. Alma genoot er heel erg van om even een papa en een mama tegelijk om haar heen te hebben, wij genoten van een stralende tevreden Alma en grote broer genoot van het alleen thuis zijn (met feesten en werk) …

Het was meestal mooi weer en we hebben genoten van het simpele leven: ’s ochtends wandel je naar de bakker en je wandelt terug met croissantjes en stokbrood, na het ontbijt besluit je in welke zee je gaan zwemmen, de baai of de wilde kust, daar wandel je (goed tegen zonnebrand ingesmeerd) heen en je geniet, je zoekt schelpdieren bij elkaar voor de lunch, die eet je op, een kleine siësta, nog eens naar het strand of een wandeling, lekker laat eten, de zon in de zee zien zakken en naar bed. Tussendoor wat spelletjes, wat voorlezen, wat kletsen en heleboel verhalen over de grote, de middelgrote en de kleine wasbeer (die natuurlijk de held van elk verhaal is…).

Heerlijk! en om jullie helemaal jaloers te maken ook nog een kleine foto impressie …

In de klimboom achter het huis aarbeien met slagroom eten..

De krabben die je zomaar in de supermarkt kan kopen

In de baai kan je lekker rustig spelen

Proberen om steentjes te laten keilen over het water, net als papa

Helaas waren we al weer thuis als het circus zou spelen, maar de vorige keer hebben we genoten

Een avondwandeling langs de wilde kust

Het mooiste hotel in het dorpje, waar je tegenwoordig weer een kopje koffie kan drinken op de veranda

De klimboom in de tuin van het hotel

Op de veranda van het hotel... Het echtste Pippi Langkoushuis van het dorpje (het grote voorleesboek van de vakantie)

In de avondzon op de laatste avond ...

De spiraal van stenen waar we een aantal dagen aan "gewerkt" hebben, net boven de vloedlijn

Nu zijn we er weer en het regent pijpestelen. De was moet gedaan en het werk wacht (de voicemail stond vol met nieuwe werkzaamheden…). Vandaag doen we nog even rustig aan met schoolwerk, maar morgen beginnen we weer nog voor twee en een halve week. Zelfs met iets nieuws … naar aanleiding van Alma’s verzuchting bij haar taalboek voor spelling: “er zit een schat verborgen in dit boek maar ik kan de sleutel niet vinden om de schatkist open te maken”, gaan we veder met de spellingsregels van de Haan. Het betere stampwerk en ze heeft er nog zin in ook!