natuur en kinderen

Donderdag was ik eens zonder Alma naar de bibliotheek en heb ik rustig naar boeken kunnen zoeken die ik wil. Eén van die boeken die ik meenam was eigenlijk een vergissing: Vrij spel voor natuur en kinderen, maar bleek toch heel inspirerend te zijn.
Ik dacht dat het een boek zou zijn over leuke dingen die je met kinderen kan doen in de natuur, iets waar Alma altijd veel behoefte aan heeft. Maar het is een boek dat gaat over het nut van natuurspeeltuinen en het belang voor kinderen om buiten te kunnen spelen in de natuur.
Gisteren, zie vorige blog, merkte ik weer hoe heerlijk het is voor Alma om vrij buiten te spelen. Eenmaal boven op de leemberg riep ze: “zie me hier maar eens af te krijgen!”. Er werd zo genoten! Ik kan haar inderdaad niet op die leemberg volgen en ik had ook niet de behoefte om haar van de berg af te krijgen. Want de kracht die het struinen in de natuur, met klimmen, klauteren, vies en nat worden, haar geeft is mooi om naar te kijken.
Op de laatste school van Alma bestond de speelplaats uit een betegeld plein, met één boom, waar je niet in kon klimmen en een kleurrijk speeltoestel. Onvoorstelbaar saai en lelijk.
Het boek staat vol met mooie tuinen en kinderen die er in spelen, ook de Speeldernis komt er in voor. En bij mij maakt het boek een verlangen wakker om ook aan zoiets mee te werken. We hebben een stukje land, van mijn peettante, van ruim drie hectare, in het oosten van het land…
En tot die tuin klaar is maar veel gewoon klimmen en klauteren over de leembergen.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in boeken, buiten, natuur, spelen. Bookmark de permalink .