dyslexie

Alma en ik zijn nu meer dan twee jaar bezig met leren lezen. Er is heel veel gebeurd in die twee jaar, maar er is ook heel veel niet gebeurd, dingen die ik wel verwachtte.
Ze kan lezen, maar niet altijd. Soms leest ze moeilijke woorden zonder enige aarzeling en struikelt ze over hele simpele, zoals “de” of “en”. Soms leest ze niet maar vertelt ze haar eigen verhaal. Soms gaat het gewoon, lekker lezen. Soms wordt ze er vreselijk moe van. Ze kan niet langer dan twee seconden stil zitten terwijl ze leest. Ze kan beter lezen dan een half jaar geleden, maar het is zeker geen lineair proces. Ik heb er al eerder over geschreven, bij het antwoord op een paar vragen over thuisonderwijs-deel 2.
Een paar dagen geleden was ik in de bieb en zag een boek staan: De gave van dyslexie, van Ronald Davis, en ik ging erin zitten lezen terwijl Alma zelf boeken ging zoeken. Het klopte heel erg met het beeld dat ik van Alma’s lezen had. Helaas mocht ik het boek niet meenemen, het was gereserveerd.
Thuis ging ik verder zoeken op internet en vond het volgende filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=svqyInQ9XwY&feature=channel

dyslexie1

Bij de 13e seconde van het filmpje aangekomen schrok ik heel erg van wat ik zag, een visualisatie van lezen met dyslexie. Ik spoelde terug en vroeg Alma om te komen kijken. Zij werd ontzettend opgewonden en zei een aantal keer: zo is het, zo gaat lezen voor mij.
Een tijdje later zaten we in de auto naar S., een thuisonderwijsvriendinnetje, en vroeg ik haar: hoe gaat lezen eigenlijk bij jou? Het blijkt dat letters dingen zijn die ze moet vangen en dat ze zichzelf getrained heeft in woorden onder een bepaalde hoek te zien, zodat ze hopelijk stil blijven staan. Ook vertelde ze over de beeldenstorm en gedachtenstorm die door haar hoofd razen als ze dingen leest. Het woord lam, dat we als voorbeeld namen, riep zomaar zeven verschillende gedachten en beeldreeksen bij haar op, van triviaal (een schaap uit een tekenfilm), linguïstisch (waarom hebben we het meestal over een lammetje, als een lam al een klein schaap is?), biologie (heeft een lam eigenlijk net zoveel magen als een koe?) het verlangen naar de lente, enzovoort. Ik werd al moe bij het luisteren.

Het was prachtig dat ze er zo goed over kon vertellen. Ik begrijp nu ook veel beter hoeveel moeite ze doet bij haar kwartier voorlezen per dag. Je laten voorlezen is voor haar ontspanning.

Ik heb het boek gekocht en met enorme opwinding gelezen. Nog nooit zo’n kloppend boek over dyslexie gelezen, wat Alma betreft dan… We zijn ook met veel plezier ermee aan het werk gegaan. We kleien nu namelijk. Alma heeft van zout deeg eerst het hoofdletter alfabet gemaakt en vervolgens het kleine letter alfabet. En we doen spelletjes; van a tot z en van z tot a, en welke letter komt voor en welke letter komt achter… (voor en achter zijn bij letters trouwens ook heel ingewikkelde begrippen bleek opeens, normaal heeft ze daar geen moeite mee). De leestekens zijn morgen aan de beurt.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in boeken, dyslexie, lezen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s