wreed

Alma kan zich heel goed vervelen, met het naar buitengaanweer minder, maar verder kan ze heel lang dobberen in een dag die niet vooruit komt. Ze wil graag voorgelezen worden (en ik realiseer me dat grote broer rond die tijd zich zelden verveelde want hij kon eindeloos lezen en hij vond het leuk om met de gameboy te spelen) en samen met mij iets doen.

Ze wil ook veel snoepen de laatste tijd. Vroeger had ze een goede maat daarin, maar nu kan ze eindeloos door gaan. Een paar weken geleden bedacht ik opeens dat ze niet genoeg voeding krijgt, en dan niet gewoon eten, boterhammen enzo krijgt ze genoeg, nee, voeding voor de geest.

Ze is een kind dat over alles nadenkt, maar kan nog niet zelfstandig lezen, en dat is de manier waarop je makkelijk kennis tot je neemt. Ze is vaak afhankelijk van wat ik aandraag of waar ik zin in heb.

Ik ben meer gaan aandragen, en dat doet haar goed. Ze vindt niet alles leuk, maar ze kan er opeens van genieten om een werkje goed af te maken. Ik geef haar werkjes te doen, in huis, in de tuin, met de dieren en met schoolse zaken. Elke dag een paar bladzijden in een taalwerkschrift en tot haar verbazing kan ze nu de opdrachten lezen en zelfstandig maken. Zelfs binnen een door haarzelf gestelde tijdslimiet. We zijn begonnen met veel moeilijker of uitdagender rekenwerk, breuken, idioot vroeg volgens schoolse normen, en ze vindt het leuk, verzint er spelletjes mee en doet de sommen snel en vrolijk. We lezen veel samen en ongemerkt kan ze, als ik naast haar zit, AVI 7 boeken lezen. (Als ik er niet zit niet, dan staat ze zichzelf niet de discipline toe van een papiertje onder de regel en met de vinger de woorden volgen en dan gaan de woorden aan de wandel… Maar dat komt nog wel.) We doen samen Engels en ze moet ook woordjes leren, eerst onder groot protest, maar binnen een week bijna achteloos. Ze voelt zich groot en ze heeft minder lekkere trek.

Toen we in het huisje in het bos waren en een lange wandeling hadden gemaakt samen, vroeg ik haar wat ze de komende tijd wilde leren. Naast wat we standaard doen, of er nog iets was dat ze miste of gewoon leuk vond. Ze moest even denken en zei toen: “Ik wil graag leren hoe ik niet wreed kan zijn. En nog meer leren over hoe mensen zich voelen. En over waarom de wereld zo wreed is dat er oorlog is waarin mensen zefs moeders en kinderen vermoorden. En hoe ik dat kan voorkomen.” Deze leerwens maakte me stil.

Met grote broer keken we rond deze leeftijd (zeven en een half) al het Jeugdjournaal en hij las soms de krant. Hij had vragen, maar hij was meer geïnteresseerd in getallenreeksen en spannende boeken. Ik houd deze dingen van de wereld nog ver van mijn gevoelige dochter. Maar ze hoort de verhalen van de geschiedenis (we zijn nog bij de oudheid) en van de persoonlijke geschiedenis van het gezin waar ik uitkom en kennelijk zijn die verhalen (en wat ze zelf meemaakt) genoeg om na te denken over wreedheid. Ze heeft gekeken naar de herdenking op de Dam op 4 mei, voor het eerst, omdat opa en oma daar zaten en we hun wel op TV wilden zien.  Ze luisterde en had vragen, veel vragen. En dan nu deze leerwens.

Ik weet niet goed hoe ik haar dit kan leren. Ik kan met haar praten over de grote hoe en waarom vragen, ik kan haar laten voelen wat geborgen en gekoesterd zijn is, zodat wreedheid geen bodem in haar vindt. Maar verder?

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in engels, geschiedenis, hoogbegaafd, lezen, rekenen, schrijven. Bookmark de permalink .

2 reacties op wreed

  1. Klijnsma zegt:

    Een tijdje geleden werd België geteisterd door kindermoorden. Daar waren onze kinderen danig van onder de voet. Owen wou toen het boek Helden en boeven lezen. Waarin je kan lezen hoe boeven soms als helden worden gezien.
    Verder leg ik hun zoveel uit – als ze zelf willen – over psychische ziekten. En benadruk vaak dat deze mensen ziek zijn en worden geholpen door psychiaters en andere dokters.
    Belangrijk vind ik ook dat ze een uitlaatklep hebben om zelf creatieve oplossingen te bedenken. Owen doet dit al tekenend. Maar het kan ook schrijven, filosoferend, knutselend of spelend zijn. Hangt een beetje af van hoe je zelf tegen de dingen aankijkt. Ik vind niet dat je alles zelf moet verklaren – maar wel dat zij zelf met mogelijke oplossingen komen. Ook al zijn die vaak niet realiseerbaar.

    Owen kwam vorige week met de vraag. Hoe word ik een coole gast in plaats van een nerd?
    Ook niet zo simpel…

    • thuisschool zegt:

      Mooi idee, dat boek, ik zal het zoeken bij de bieb. Alma verzint heel graag verhalen, waar alle zaken waar ze mee worstelt een plek in krijgen.
      Een moeilijke vraag, van Owen, eentje waar grote broer hier ook nog mee worstelt… Ik vind nerds best coole gasten, maar ja, ik ben dan ook zijn moeder. En wie mag de definitie bepalen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s