een middag in de bieb

Vandaag vielen we toch opeens met onze neus in de boter! Er was een kinderconcert, in het kader van de kinderboekenweek, door leden van het LSO en er waren zomaar nog kaarten. Ze speelden ‘De Bremer Stadsmuzikanten’, naar het sprookje van Grimm, op muziek gezet door Franz Tischhauser. En het was heel erg leuk gedaan. Ze spelen het op 18 oktober nog een keer, in Schunck, in Heerlen.

Er was een verteller, die zoveel stemmen had dat haar stem net een instrument was, de fagot was de ezel, de hobo was de kat, de fluit was de haan, de clarinet was de hond en de piano was alle rovers tegelijk. Er was na het concert gelegenheid om met de muzikanten te praten, en op hun instrumenten te spelen. Dat heeft Alma vol overgave gedaan.

Praten met Mourik Jan Heupink, de pianist.

Praten met Mourik Jan Heupink, de pianist.

Improviseren op de vleugel, net weer anders dan de piano thuis.

Improviseren op de vleugel, net weer anders dan de piano thuis.

Afb069

Ja, het lukt, er komt geluid uit!

Zo'n fagot is heel groot, maar makkelijker om geluid uit te krijgen dan een hobo.

Zo'n fagot is heel groot, maar makkelijker om geluid uit te krijgen dan een hobo.

Met heel hard blazen komt er een heel klein beetje geluid.

Met heel hard blazen komt er een heel klein beetje geluid.

Als je weet dat je bij de fluit er niet in moet blazen, maar er overheen gaat het goed.

Als je weet dat je bij de fluit er niet in moet blazen, maar er overheen gaat het goed.

Wat een aardige mensen allemaal, wat een geluk om zomaar op al die instrumenten te mogen spelen.

En toen was het nog niet afgelopen er was ook nog een workshop in het kader van de tentoonstelling over Fiep Westendorp: Kattenkwaad en Smeerpoetsen. De kinderen gingen de tentoonstelling bekijken, en het is heerlijk om een tentoonstelling te bekijken vol met het feest der herkenning, en daarna knutselen met Pim en Pom. Er was een vriendinnetje bij het concert en die ging ook mee knutselen, allemaal fijn.

Op de fiets terug vertelde Alma me honderduit. Maar het mooiste was wel dat Fiep Westendorp nooit de dingen recht tekende, altijd waren ze krom of scheef en toch was ze een hele beroemde tekenaar die gewoon betaald werd voor haar tekeningen. Want die manier van tekenen was juist zo mooi en leuk. Een nieuw inzicht voor een perfectionistisch meisje.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in knutselen, kunst, muziek, tekenen, uitje, vrienden. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s