werk en plezier

Gister zijn we naar opa geweest, om twee verjaardagen te vieren. We vertrokken rond de tijd dat er overal schoolkinderen naar school gebracht werden en Alma was zich aan het verkneukelen over een dagje lekker naar opa en oma. “Wat fijn hè, mama, dat wij thuisonderwijs doen en we gewoon naar opa en oma kunnen in plaats van naar school.” Opa was 83 geworden en Alma wordt bijna 8. Alma heeft dagenlang geknutseld om iets moois voor opa te maken. Twee kaarsen zijn versierd met gekleurde bijenwas in een mooi patroon, die oma op een vrijdagavond kan aansteken om de sjabbat mee te beginnen.
En ze heeft naar aanleiding van het al vaker genoemde fabelboek ‘Bovenin een groene linde zat een moddervette haan’ een fabel uitgekozen om uit haar hoofd te leren en een collage bij te maken, net zoals Sieb Posthuma. Het is de fabel van de grote en de kleine vissen geworden. Voor de collage had ze eerst allerlei kleuren papier met verfspatten gemaakt, waar ze vervolgens weer de vissen uitgeknipt heeft.

Het was een groot succes, de werkjes werden dankbaar in ontvangst genomen en naar de fabel werd aandachtig geluisterd. De komende sjabbat zal er vast even extra aan de kleinste kleindochter gedacht worden.

Ze knutselt nog veel meer, eigenlijk elke dag komt de postbode voor me langs met zelfgemaakte enveloppen en brieven. En toen ze laatst een brief van een maand geleden weer zag riep ze verbaasd uit: “Wat een hoop fouten! Wat heb ik veel geleerd in een maand!” Tekeningen komen soms ook mee met de post:

Een lorgnet, gezien in een filmpje van Vroeger & zo, en daarna onderworpen aan verdere studie (zoals gebruikt bij carnaval) was ook een inspiratie voor een ochtend bezig zijn (vooral de onzichtbare verstevigingen aan de achterkant waren een echte puzzel):

Ik ben trouwens zelf ook met plezier aan het werk geweest, als vormgever voor een boek met fabels van Aesopus vertaald in het Limburgs, voor de voorzitter van de Stiechting Limbörgse Academie, in samenwerking met een kunstenaar. Een voorproefje:

En met het dekentje voor de buik van K. die vandaag promoveert en hopelijk over een maand een kind zal krijgen. Van een mooie oude batikstof en een vervilte wollen doek.

Wol voor een winterbaby, om in te wikkelen, om op of onder te leggen, om jezelf mee toe te dekken als je zoogt.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in knutselen, kunst, tekenen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s