Damiro

Vandaag mocht Alma op Damiro rijden, een groot zwart paard. Omdat de rug minder comfortabel zit als de lekkere sofa rug van een ijslander komt er een zadeldekje overheen, maar verder is het net als bij Hrefna, zonder bit of stijgbeugels.

Ze houdt zo verschrikkelijk veel van paarden en het doet haar zo goed. Ze had hetzelfde vertrouwen op dit grote paard als op de kleinere ijslander, hij was alleen veel moeilijker om op of af te komen. Maar ze vertelde me dat Damiro met zijn neus tegen haar buik had geholpen met er af gaan.

Ik begin er zelfs over na te denken dat we misschien, heel misschien, als ze wat groter is, een ijslander gaan kopen. Wij samen. En dan vragen of die in de kudde mag, bij Okke of bij Fré. Want een paard alleen, dat is ook niks gedaan…

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in paarden. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s