er midden in

Gisteren had ik, met mijn ernorme steun S. aan mijn zijde, een lange dag in het ziekenhuis. Eerst van de ene oogarts naar de andere, steeds hoger in de boom. Vervolgens naar een reumatoloog, cardioloog, infectioloog. Tussendoor heel veel wachten, een snel broodje, erg veel nare onderzoeken, een hartfilm, het infuus met antibiotica en telefoontjes naar de kinderen. Grote zoon nam gelukkig thuis de regie op zich, zorgde voor Alma, lunch en bracht haar naar de kinderclub.

We hebben nu eindelijk meer duidelijkheid. De besmetting uit zich nu in de oogzenuw, dus de hersenen. Dat betekent 4 weken infuus. Alle andere dingen die nu spelen zijn een reactie van mijn lichaam op de toxines die de bacterie afscheidt als ‘ie het loodje legt. Enerzijds goed, ze gaan dood, anderzijds een enorme belasting voor mijn lichaam nu. Dus rust en goed verzorgen is het allerbelangrijkste. Vervolgens nog minstens een maand bijkomen, misschien nog met antibiotica in tabletvorm.

Dit betekent nogal wat. We hebben het dus de komende tijd druk met naar het ziekenhuis gaan en met mijn herstel. Het betekent dus dat ik mijn opleiding nu niet kan vervolgen en uit moet stellen in ieder geval tot september. Nare beslissing, maar wel uit de twijfel. We moeten kijken hoe het met Alma moet, de thuisschool lukt nu wel, op bed en de bank, maar we moeten ook even structureel kijken. Ik weet nog niet hoe. Als jullie ideeën hebben, ik hou me aanbevolen.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in Lyme, ziek. Bookmark de permalink .

6 reacties op er midden in

  1. Miriam zegt:

    Hoi Josh,

    afgelopen week had ik geen tijd om achter de computer te zitten (iedereen had de griep hier), dus ik zie dit nu pas. Ziekte van Lyme! Tjeetje.

    En dan zo veel zware antibiotica, dat is zeker heel wat voor je lichaam! Aan de andere kant….met die rare oogklachten waren er vast nog een heleboel andere nare mogelijke oorzaken…dus dan is de ziekte van Lyme waarschijnlijk zo gek nog niet.

    Wat jammer dat je je opleiding moet uitstellen.

    Ik weet niet goed wat voor ideeen je zoekt, maar als ik iets kan doen, dan gil je maar.

    groetjes,
    Miriam

  2. thuisschool zegt:

    ’t is meer dat we zo modderen nu, ik kom net aan de belangrijkste dingen toe zoals lezen, schrijven en rekenen, maar verder is het allemaal minimaal. Ook is er veel minder tijd voor leuke dingen zoals uitjes, lkkere dingen bakken, speelafspraken e.d., want alles is te ver of te vermoeiend. Ik kan ongeveer 50 meter lopen en dan moet ik weer even zitten, dus dan kom je niet zo ver. Gelukkig kan ze met een vriendinnetje mee naar paardrijden, anders lukte dat ook niet eens.

  3. Mensenlief, wat een verhaal, Josh! Wat kan je wereld toch ineens op zijn kop staan – ontzettend veel sterkte.

    Wat de thuisschool betreft niet echt tips, ik zal er mijn gedachten eens over laten gaan. Persoonlijk denk ik: ik zou me over het cognitieve niet te veel zorgen maken. Die minimale dingen waar jullie aan toekomen -lezen, schrijven en rekenen- lijken mij voldoende (vergelijk het met school en een zieke juf, dat geschuif met juffen en lokalen en studiedagen – jouw effectieve tijd is sowieso vele malen hoger).

    Het is alleen zo jammer van het léuke. Van alle speelafspraken en bijzondere dingen die je *wilt* doen. Ik denk dat het in ieder geval belangrijk is dat je je er niet te druk over maakt – daar schiet je niks mee op. En genieten van de momenten dat het wel gaat, dat je samen bent, luisterboeken luistert, films kijkt.

    Die lekkere dingen kun je ook gewoon kopen, hè, die hoef je niet ingewikkeld te maken. En met een paar simpele recepten kan Alma vast ook veel zelf. P&J maken regelmatig cake of brownies zonder enige hulp van mij uit een bijna-klaarpak: categorie eieren toevoegen, klutsen en in de oven. Allemaal niet zo back to basic, maar het geeft ook voldoening. 🙂

    Voor nu in ieder geval alle beterschap en sterkte!

    xxx

    • thuisschool zegt:

      lieve P., dank voor je woorden. Ze komen op een goed moment. Soms zakt de moed me wat in de schoenen (pantoffels) en dan is het fijn om een ander perspectief te horen in plaats van je eigen malende zorgen. Bedankt!

  4. Klijnsma zegt:

    Ik sta heel wat leesvoer achter. En zie nu pas over de ziektetoestanden bij jullie thuis.
    Heb zelf ook de ziekte van lyme gehad. Zat toen met een kleine Emil en het was midden zomer. Van de zes weken antibioticakuur kreeg ik huiduitslag en een erg branderig gevoel op mijn hoofdhuid. Dus met hoed, lange mouwen en lange jurk de zomer doorgemoeten. Verder lag deze mam vaak op de bank, doodmoe!
    Gelukkig heb ik er niets aan over gehouden.
    Hou de moed erin! Voor de warme lentedagen ben je weer helemaal de oude… Sterkte en groetjes aan Alma van Mare.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s