discipline

Discipline vind ik een moeilijk ding. Ik heb er zelf altijd veel moeite mee gehad om te definiëren wat discipline nu is en of het goed voor je is. Een goede routine brengt je vaak verder dan dingen hap-snap doen, maar er bestaat ook kadaverdiscipline en dat is dan weer niet goed. Waar ligt het verschil? En bevindt het verschil zich altijd op dezelfde plaats? Het heeft ook te maken met het begrip “afmaken waar je mee begint” waar Véronique laatst zo’n mooi stuk over schreef en de problemen die ik daarmee heb. Het is namelijk best goed geweest in mijn leven dat ik soms gestopt ben met dingen doen en soms was het zelfs veel beter geweest als ik er véél eerder mee gestopt was (zonder eerst overspannen, burn-out oid ervan te worden). Het heeft ook te maken met vertrouwen op je eigen gevoel en dat leren, zodat je leert vertrouwen op je eigen innerlijke raadsvrouw.

In onze thuisschool is discipline ook een punt waar we soms mee worstelen. Moeten we nu dingen elke dag doen of niet? Wanneer stimuleer je doorzetten en wanneer wordt het dwingen? Unschoolen is vooral vaker JA zeggen, dat vind ik makkelijk, maar hoe ga ik om met Alma’s NEE momenten?

Met fluiten heb ik vroeger gemerkt, net als met zingen en Frans leren nu dat een dagelijkse routine een hoop oplevert. Vroeger op school is een dagelijkse routine me nooit gelukt, ik las omdat ik het fijn vond en door te lezen heb ik alles geleerd waardoor ik net door de middelbare ben gefietst. Af en toe een weekeinde echt blokken op dingen die ik stom en saai vond om toch maar weer over te gaan hielp net genoeg. En mijn doel was UIT HUIS, dus dat stuurde mijn motivatie net genoeg.

Alma maakt enorme leersprongen als ze dingen doet die ze wil, waar ze zelf voor kiest, maar haar doelen liggen altijd zo ver weg dat de motivatie zoekraakt voor het doel bereikt is. (Is dat wel zo, of alleen met schoolwerk?) Zoals nu met het Engels leren, omdat ze een natuurwetenschapper op TV wil worden, elke dag wordt er gewerkt met Rosetta Stone. Wel bij mij op schoot want fouten zijn nog steeds moeilijk te verdragen als ze er alleen voor staat. Maar dan doet ze het heel gedisciplineerd en maakt ze zelfs de oefeningen die ze fout had helemaal over zodat aan het einde het 100% compliment komt. Ik vraag me alleen af hoelang deze fase gaat duren, want we hebben al eerder Engels geleerd met Rosetta Stone en dan is het op een gegeven moment stom of saai en wil ze niet meer. Ze is nu wel weer veel verder dan toen we de laatste keer stopten…

Ze wil nu ook leren typen en we hebben maar weer eens de proeflessen van TypeTopia erbij gehaald. Ik heb niet zoveel zin om bijna 200 euro uit te geven voor iets dat misschien een paar keer leuk is. Ik heb nu een afspraak met haar gemaakt dat we de proeflessen doen en als ze dan nog steeds wil dat ik hem dan wil kopen. Vandaag begon ze opgewekt aan de tweede les, maar die was al wel wat moeilijker dan de eerste. Ze moest een paar oefeningen over doen omdat ze teveel fouten maakte, ze kwam even bij me mopperen terwijl ik op de hometrainer zat (een deurtje verder) dat het wel erg moeilijk was en dat ze op wilde houden. In mijn hoofd kwamen allerlei stemmetjes: zie je wel, geen discipline, nu al opgeven, ai, hoe moet dat nu, moet ik aansporen om door te gaan, moet ik iets??? Ik was net klaar met fietsen en vroeg of ze me even wilde laten zien wat zo moeilijk was. Ze deed nog één oefening, die helemaal goed ging en daarna kwam een soort ontspanningsoefening. En wat vertelde het slimme programma toen?? Alma, je hebt heel goed je best gedaan, je mag stoppen. Als je heel graag wilt mag je nog 5 minuten langer oefenen, maar niet langer. Het bleek dat ze bijna drie kwartier bezig was geweest, de tijd was voorbij gevlogen.

Wat een heerlijke bevestiging van haar eigen gevoel. Het was gewoon tijd om op te houden en morgen weer verder te gaan.

En mij leert het weer dat vertrouwen in de eigenwijsheid van kinderen zo moeilijk is om te leren maar het beste werkt.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in algemeen, thuisonderwijs, typen, unschooling. Bookmark de permalink .

4 reacties op discipline

  1. happylivingandlearning zegt:

    Hoi Josh,

    Ik wilde je even laten weten dat ik het leuk vind om je blog te lezen!
    Wat je schrijft over discipline is zo herkenbaar voor me, dat blijft een zoektocht, en een “loslaten” is het voor mij vooral ook.

    Fijn dat het weer beter met je gaat!!

    Liefs
    Ellen

    • thuisschool zegt:

      Dag lieve Ellen, ik lees jouw blog ook altijd met plezier! Bedankt voor je goede wensen.

  2. Klijnsma zegt:

    Het doet me weer nadenken, want ik speel soms teveel juf. De lerarenopleiding heeft zo af en toe z’n voordelen, maar ook z’n nadelen. Want het gaat inderdaad vaak beter als je loslaat ipv te sturen. Maar dat is soms zo moeilijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s