toch nog TEFAF

Vanmiddag werden we opgebeld door H., ze had nog twee kaarten over voor de TEFAF, of we die wilden. Ja! Dus op de laatste dag zijn we toch nog geweest, S., Alma en ik. Het is om de hoek vanuit ons huis en ik had nog niet veel gedaan, de kaarten waren gratis, dus het hinderde niet als ik maar een uurtje bleef. Bij elk uitje voel ik me een beetje een ontsnapte gevangene, dus allemaal wat netjes aan en op pad.

Met Alma heb ik weer genoten van de bloemen (en omdat het de laatste dag was mochten we er eentje mee naar huis nemen):

En van de juwelen! Prachtige oude sieraden, protserige nieuwe juwelen, dieren, fabergé eieren, te veel om op te noemen. Bij onze favoriete stand mocht Alma weer mooie dingen in haar handen houden, een hele grote veer vol diamanten, zo groot als twee handen (een haarspeld, voor een bal) en een komeet bedekt met diamanten. Tot nu toe mag ze het elk jaar bij deze aardige mensen en er staan altijd jaloerse dames om haar heen te kirren. Alma’s Engels wordt steeds beter, dus ze voert een heel gesprek.

Fabergé ei

Verder heeft ze nog, dankzij de fantastische Arend van Dam, een hele goede beurt gemaakt: we liepen langs een stand met kaarten en er was een man aan het kijken in een heel groot boek met kaarten. Alma keek mee en vroeg toen of dat de kaarten van Blaeu waren (daar hadden we namelijk eergisteren over gelezen in het boek Overal en ergens). Jawel, ook dat leverde een goed gesprek op…

Verder heeft Alma ontdekt dat ze van schilderijen houdt die een beetje rustig zijn, landschappen enzo, en met kleine penseelstreken gemaakt. De impressionisten vond ze mooi, maar de ruig kwastende expressionisten vond ze niks.

Maar haar mooiste ding van de TEFAF was toch wel het goud met saffierblauwe hemelbed, precies groot genoeg voor haarzelf. We hebben nog heel beleefd gevraagd wat het kostte (481.000 euro) en toen toch maar besloten dat we dat maar zelf moeten gaan maken.

Na een uurtje ging Alma met S. mee naar huis, bij een vriendinnetje spelen. Ik ging even uitrusten tot S. weer terug kwam, zodat we nog een tijdje samen konden kijken. Er waren weer heel veel mooie dingen te zien, en het leuke is de nabijheid, en de niet standaard werken die je van de beroemde kunstenaars te zien krijgt.

Wat hoogtepunten:

Marie Laurencin

Édouard Vuillard

Louise Bourgeois

Louise Bourgeois

Het allermooiste wat ik zag was een prent van Kitagawa Utamaro, maar onmogelijk om te fotograferen en te duur om te kopen. Het was een moeder met een spelend kind half onder haar rokken, zo echt en zo gestileerd tegelijkertijd. Het deed me ook denken aan het Japanse prentje dat altijd in de kamer van mijn ouders hing van een zogende moeder en kind bedenk ik nu pas. Morgen gaan we weer tekenen Alma en ik.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in boeken, engels, kunst, uitje, voorlezen, vrienden. Bookmark de permalink .

4 reacties op toch nog TEFAF

  1. Hiskia zegt:

    Wat een knapperd die Alma, dat ze zo een gesprek aangaat (in het Engels ook, wauw!). Bij gebrek aan een oppas namen we Isis (3) ook mee naar de TEFAF. Ze vond het fantastisch en wil volgend jaar weer 🙂

    • thuisschool zegt:

      Ja, Alma gaat ook al mee sinds ze drie is (kinderen mogen gratis naar binnen …) en ze geniet er elke keer van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s