zat

Soms ben ik het revalideren zo ontzettend zat. Ik word onzeker van een lichaam waar ik niet van op aan kan. Ik word onzeker van wat ik wel kan doen en wat ik niet kan doen. Wanneer ik moet stoppen en gaan zitten en wanneer ik nog door kan gaan. Van niet kunnen plannen wat ik ga doen en hoe mijn dag er uit gaat zien.

Meestal lukt het me om vrolijk door het leven te gaan, dankbaar voor wat ik allemaal nog wel kan doen. Maar soms heb ik geen geduld meer. Ik wil gewoon onze Koninginnedag gaan plannen, wat we gaan verkopen, wanneer we gaan, maar ik heb de energie niet om spullen in de auto te zetten, om erbij te gaan zitten en te verkopen. Ik ben voor de zoveelste keer weer afhankelijk van wat de anderen willen. Ik kan niet gewoon mijn eigen plan trekken en kijken wie zich erbij aan willen sluiten en wie niet.

De artsen hebben makkelijk praten: je moet gewoon veel meer rust nemen. Maar ik ben helemaal geen rustig mens. Ik wil graag dingen doen. Niet te lang in de tuin werken, maar wat is te lang?? Ik ken de regels van dit spel niet, en ze veranderen ook nog per dag of per uur. Ik krijg er zin van om te huilen of om heel erg boos te worden en met mijn voeten stampen en schreeuwen. Maar dat helpt allemaal niet.

Diep ademhalen, denken aan wat ik wel kan, blij zijn met de sla en de bietjes en de broccoli en de opkomende radijsjes. Nog een keer diep ademhalen en me realiseren dat ik twee fijne kinderen heb en een lieve man. Nog een keer diep uitademen en gewoon maar voelen dat het naar is en moeilijk en dat het gewoon is wat het is. Ademhalen en naar de musjes kijken in onze mussenflat (de hoge cipres in de tuin vol nestjes) die ijverig aan en af vliegen. Ademhalen en grote zoon wakker maken die vandaag veel belangrijke taken heeft in zijn nieuwe functie als manager van een band. Uitademen en naar Alma kijken die heel tevreden naar de film van de Wind in de Wilgen kijkt. Morgen is er weer een dag, gewoon blijven uitademen en inademen en daarmee doorgaan.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in Lyme, ziek. Bookmark de permalink .

2 reacties op zat

  1. Houd moed! Voor dynamische mensen is ouder worden (of een tijd ziek zijn) een ‘struggle’. Je moet steeds weer zoeken naar een nieuw evenwicht. En zoals met alles in het leven gaat dat met stapjes vooruit en terug. Hou je taai, het gaat je vast lukken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s