moed in de schoenen

Gister kreeg ik aan het einde van de middag een mail van mijn oogarts, met de uitslag van de oogfoto’s van vorige week. Helaas is het slecht nieuws. Nog geen herstel in zicht, ik ben weer bij dezelfde positie als aan het begin, als het niet slechter is. Ik ben nu half blind aan het linkeroog. Morgen gaan we praten over nieuwe onderzoeken, andere kliniek, second opinion.

Het kwam niet als donderslag bij heldere hemel. Mijn oog is langzaam achteruit aan het gaan na een tijdje vooruitgang. Ik ben nog steeds veel moe en kan niet zonder extra dutjes de dag doorkomen. Als het regent heb ik de neiging om elke regendruppel individueel te bekijken. In het museum kan één kunstwerk me zo’n overload aan beeld geven dat ik daarna duizelig ben.

Maar zolang ik kon denken dat het herstel was van de beschadigingen en herstel gaat nu eenmaal niet lineair kon ik de moed hoog houden. Maar nu zit de moed even in mijn schoenen.

Gelukkig zorgen ze thuis goed voor me, krijg ik kopjes thee, knuffels en chocoladekoekjes en mag ik met Alma letterstempels kopen en geheime spionnen pennen om een boek te schrijven.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in Lyme, ziek. Bookmark de permalink .

6 reacties op moed in de schoenen

  1. Chaja zegt:

    Shit!
    Houd moed! Dit is nog niet einde verhaal!

    Kus,
    chaja

    • thuisschool zegt:

      Bedankt! We zijn om ons heen aan het zoeken voor artsen die verstand hebben van Lyme, zenuwen en ogen… De verzekering helpt, ons netwerk helpt ook… dus het verhaal gaat zeker verder.

  2. Jeanette zegt:

    Wat vreselijk naar Josh! Ik wens je alle kracht toe die jij/jullie nodig hebben en ga duimen voor een zeer spoedig herstel!

    Jeanette

    • thuisschool zegt:

      Bedankt Jeanette, elke duim helpt… Mijn moed is alweer wat gestegen, vandaag schijnt de zon en ik heb vannacht goed geslapen, dat helpt bij mij altijd.

  3. happylivingandlearning zegt:

    Lieve Josh,
    Jeetje meid, wat rot!!
    Ik moet zo vaak aan je denken…. heel veel liefs en kracht!!

    Ellen

  4. Klijnsma zegt:

    Mij werd ooit eens gezegd toen ik een nare tijd had: Breng eens een bezoek aan mensen die het nog erger treffen dan jijzelf. Ik deed het destijds. Mijn eigen problemen werden er niet minder van, maar ik kon de zaak nadien wel beter relativeren en een plaats geven. Misschien helpt het bij jou ook?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s