en wat doen we deze dagen?

Sinds Alma terug is van het logeren zorgen we ervoor dat ze elke dag ook dingen buitenshuis heeft. Binnenshuis is het een beetje verdrietig en saai en knuffelig. Ik lig op de bank in de televisiekamer, de koelste kamer van het huis, met mijn zonnebril op en weinig energie, als ik niet in het ziekenhuis ben…

De kinderclub is een vaste prik waar ze lekker met de bekende kinderen in badjes speelt of mee naar de speeltuin gaat, grote broer brengt haar erheen en haalt haar ook weer van op. Op zaterdag had ze paardrijden waar M. haar heen bracht voorop de spannende tandem en haar na afloop weer op meenam en waar ze lekker een film ging kijken met de kinderen. Heet werk, het was toen ongeveer 34 graden… ’s Avonds keken we samen lekker lang naar ‘De Levende Planeet’ weer zo’n mooie serie van de BBC. Zondag werd ze opgehaald door P. en mocht ze op kleine poesjes kraamvisite, dat werd een hele dag pret, Kolonisten van Katan, monopoly en voetballen met de grote zonen. Voor de slecht gespeelde finale had ze geen energie meer, na de eerste opgewonden helft wilde ze wel een spelletje doen en naar bed.

En nu ze kolonisten van Katan heeft ontdekt spelen we marathonsessies en ze wint elke keer! Ik moest de eerste keer veel op mijn tong bijten, ze heeft een hele andere strategie dan ik gewend ben (dat komt ervan als je het ergens anders leert), maar nu ik zioe hoe goed het werkt voor haar ga ik haar strategie ook maar eens proberen.

Verder gaat ze nog steeds door met haar spellingsoefeningen, ik ben steeds minder nodig, ik zit er nu naast in plaats van dat ze op schoot zit en ze doet soms zonder mopperen uit zichzelf een oefening nog een keer als ze teveel fouten had naar haar zin. Ze schrijft briefjes voor me, en voor anderen. Ze wordt minder bang voor schrijven, het is mooi om te zien.

Ook heeft ze een nieuwe lievelings-TV-serie, die zelfs de goedkeuring van grote broer krijgt: Avatar. Te zien elke dag op Nickelodeon, maar we hebben hem nu helemaal op de computer. Wel in het Engels, maar dat vindt ze helemaal niet erg (wordt mijn Engels ook beter van, mama…).

En ik? Ik probeer al mijn energie te gebruiken om beter te worden, kijk Tour de France (en val regelmatig 40 km in slaap). Probeer energie genoeg te hebben om het fijn te hebben met Alma, zodat ze zich niet zo angstig voelt over mij. Heb gisteren een PETscan gehad die meeviel om te ondergaan en mijn eerste Methylprednison infuus, dat erg vervelend was, en ben begonnen met de antibiotica. Over een maand ben ik daarmee klaar, ik bereid me voor op zo goed mogelijk in conditie te blijven, zodat ik het vol kan houden. Zie uit naar volgende week, dan komen er eindelijk belangrijke uitslagen en hoop ik wat meer duidelijkheid te hebben.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in engels, Lyme, paarden, schrijven, ziek. Bookmark de permalink .

2 reacties op en wat doen we deze dagen?

  1. Mirjam zegt:

    O Josh, wat moeilijk voor je! En wat fijn dat het lukt om Alma leuke dingen te laten doen. Goed van je zeg!

    Nog maar een knuffel!
    ((()))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s