Davis Counseling

In de periode dat ik dacht dat ik niet meer zo lang zou leven was mijn grootste zorg Alma. Alma heeft mij nog zo nodig, bij zoveel dingen is mijn steun voor haar onontbeerlijk. Al een tijdje hadden we het er over gehad hoe we Alma verder konden helpen met haar verlangen om beter te kunnen lezen en te schrijven en voor mij was dit het moment om er echt iets aan te doen. Ik ben gaan bellen naar mensen die ik vanuit mijn netwerk ken, en toen rolde de bal verder en vond ik Pérola Gonçalves, met wie door de telefoon al een geweldige klik ontstond. Gelukkig ging die enorme druk eraf, maar we wilden het alle drie nog steeds, dus is het gewoon door gegaan.

Alma en ik zijn er samen heen gegaan voor een intake-gesprek en er was ook bijna gelijk een klik tussen Pérola en Alma. Alles wat Pérola vertelde aan Alma over denken in beelden, over je fantasie-oog, over concentratie was voor Alma zo helder als glas en Pérola was niet bang voor een kind van 8 dat over zichzelf praat met de waardigheid van een volwassene. Ze vond het juist fijn dat Alma zo duidelijk is in wat ze wil en voelt. Het was fijn om met klei te kunnen werken en tegelijkertijd te mogen praten en kleien. Alma wilde graag snel weer terug en met haar aan het werk.

De eerste drie dagen van deze week heeft Alma bij Pérola gewerkt, van 10 tot 4, met volle inzet. De eerste dag ben ik er voor een groot gedeelte bij geweest, op een stoel achteraf, met een breiwerkje. Ik hoefde weinig te doen, en mocht ’s middags een uurtje het bos in. De dagen daarna hoefde ik er niet meer bij te zijn, ze konden het prima zonder mij af.

Waar de Davis methode vanuit gaat is dat dyslectische mensen een manier van waarnemen hebben die anders is.  Ze zijn beelddenkers. Maar door die andere manier van waarnemen kunnen ze ook makkelijk gedesoriënteerd raken. In de training leerde Alma om die desoriëntatie op te heffen door haar fantasie-oog een rustpunt te geven waardoor haar ogen en haar fantasie-oog hetzelfde zien, waardoor ze georiënteerd is. Ik merk dat ik het nog moeilijk vind om uit te leggen hoe het precies werkt. Je kan er meer over lezen bij deze link en bij deze.

Alma is begonnen met de methode te kleien, ze moest haar hoofd maken, met een fantasie-oog:

fantasie-oog

Het oog kreeg een rustpunt en er is veel aan gewerkt om Alma te leren om het oog weer op het rustpunt te krijgen. Want dat het oog aan de wandel kan gaan is nu juist ook Alma’s kracht. Ze heeft een hele levendige fantasie, is heel dromerig en heeft een kwikzilverige manier van denken. Ze kan makkelijk zaken met elkaar verbinden en heeft een goed besef van haar lichaam. Ze kan zichzelf makkelijk verplaatsen in iemand anders of zich met iemand verbinden. Dat zijn allemaal mooie dingen die ze niet kwijt wil, maar ze wil ook geconcentreerd kunnen zijn als ze het wil en daarvoor moet het fantasie-oog op het oriëntatiepunt, de stoel zoals Alma het noemt.

Ze heeft haar eigen alfabet gemaakt van klei, daar woorden mee gemaakt en spelletjes mee gedaan (letters weghalen en ergens anders neerleggen).

alfabet

Het hartje eronder vertelt dat ze van het alfabet houdt, van taal houdt.

Na elke dag was Alma bekaf, wit van moeheid, maar ze vond het moeilijk om Pérola achter te laten en weer met mij mee te gaan. Een langzame overgang was nodig en als ze dan met me mee was gegaan naar de auto voelde ze pas hoe moe ze was. Ze viel meestal gelijk in slaap, de eerste keer met haar hoofd op haar arm in de raamopening, ondanks de snelweg die langs haar raasde.

Ze vond het de tweede dag moeilijk hoe ze nu verder moest. Zoals ze zelf vertelde had haar fantasie-oog een stoel bij mij en eigenlijk vond ze het verwarrend om nu ook een stoel bij zichzelf te hebben. Dat betekende dat ze moest kiezen voor welke stoel ze koos, en de nieuwe stoel was nog niet vertrouwd. Ze wilde mij ook niet verwerpen, en niet door mij weggestuurd kunnen worden. Maar ook wilde ze Pérola niet teleurstellen die haar zoiets moois had geleerd, een cadeau had gegeven. Ik luisterde met zo’n trots, dat ze dit allemaal kon verwoorden en vertellen, dat ze zo’n reflectie al had over haar eigen handelen en ervaren. We hebben samen het probleem aan Pérola voorgelegd, die er begrip voor had en toen mocht ik gaan.

Ze hebben toen gewerkt aan de stoelen:

En aan een soort foto maken met je fantasie-oog zodat je precies hetzelfde weer kan maken:

alma aan het werk

De volgende dag hebben de stoelen zich nog weer verder ontwikkeld:

het fantasie-oog in de stoel

Is er met letters gespeeld:

D

E

Hebben ze genoten van het weer:

in de schommel

Heeft ze haar georiënteerd zijn uitgeprobeerd bij de papegaaien:

bij de papegaaien

Mocht ze bij de pottenbakker meewerken:

glazuren bij de pottenbakker

En heeft ze woorden en beelden gemaakt:

FRIET

Verder heeft ze ballen leren vangen door zich te oriënteren, zelfs als ze op één been staat. Met Pek, onze poes, leren communiceren door je gedachten te focussen, en vanochtend met paardrijden heeft ze ervoor gezorgd dat haar paard anderhalf uur geen gras langs de kant van de weg heeft gegeten, door zo geconcentreerd te zijn dat ze het hem voelde doen voor hij het deed, en dan kan je een paard nog stoppen.

Volgende week gaat ze nog twee dagen en dan kunnen we samen verder. Maar ze zei gister dat ze misschien wel elke week met Pérola wil werken, want ze vindt haar een goed mens.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in dyslexia, dyslexie, knutselen, lezen, natuur, paarden, schrijven. Bookmark de permalink .

4 reacties op Davis Counseling

  1. Chaja zegt:

    Wat leer ik veel nieuwe dingen, elke keer als ik jouw blog lees. Het moet voor Alma een openbaring zijn, dat ze iemand heeft ontmoet, die haar werkelijkheid begrijpt en die ook voor haar inzichtelijker maakt. Zou die orientatie die haar in staat stelt de handelingen van het paard te voorvoelen ook van nut kunnen zijn om vervelende situaties in de NSO voor te zijn? Of overdrijf ik nu?

    • thuisschool zegt:

      We hopen het wel dat die oriëntatie ook daarmee helpt, maar het leek nu wel dat het zelfbewustzijn bij Alma dat het met zich meebrengt juist een trigger was om te gaan pesten.

  2. Mirjam zegt:

    Wow Josh, wat fijn dat dit zo heeft geholpen! Klink heel erg bijzonder (en ja, ik ben flink aan het bijlezen!)
    🙂

    • thuisschool zegt:

      We staan er echt van te kijken hoeveel verschil het maakt voor Alma, het hangt denk ik wel van de persoon af die de begeleiding doet, ze is wel erg goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s