inzicht

Eén van de prettigste dingen van het feit dat het terug-naar-school-plan wat op de achtergrond is geraakt is dat we weer opgehouden zijn met het gestructureerd doen van schoolboekwerkjes. Ik vind het eng om op te schrijven, want er zijn mensen in onze omgeving die het met een zucht van opluchting zagen gebeuren, dat we even ophielden met die unschoolingtoestand en eindelijk weer eens aan het werk gingen en ik vind het moeilijk om kritiek te krijgen, laat staan het over me uit te roepen. Maar het bracht een enorme opluchting teweeg om er mee op te houden, bij mij en bij Alma. De opluchting zette me aan het denken, want Alma heeft eigenlijk behoorlijk netjes aan al die schoolwerkjes gewerkt, ze had niet haar volle afkeur en weerstand aan gezet, dus met een beetje doorzetten van mij hadden we er best mee door kunnen gaan. We zagen ook zelfs wel wat progressie, vooral in het netjes schrijven. Waarom dan toch die zucht van opluchting?

Alma’s kritiek op het taalwerk was vooral de zinloosheid van dingen opschrijven die je helemaal niet zo voelt. Waarom moet ik zinnen schrijven over een Jan die ik helemaal niet ken en die stomme dingen doet? Waarom moet ik woorden in zinnetjes zetten waar ik helemaal niets mee te maken heb? Ik schrijf nog liever een heel boek over! Ze kon het eigenlijk alleen doen, merkte ik na zorgvuldig observeren, door zichzelf uit te zetten en het gewoon te doen. Het te zien als een klusje zoals de afwasmachine leeghalen en opruimen, ’t is nu eenmaal nodig want anders hebben we geen schone glazen in de kast. Maar leren is heel iets anders dan een klusje doen, dat is wat ik me de afgelopen jaren gerealiseerd heb. Leren is heel iets anders dan routine kweken. Leren is actief betrokken iets doen, er hoort genieten bij en enthousiasme, en verwondering en reflexie op jezelf.

Doordat Alma’s leren het laatste jaar veel meer vanuit haarzelf kwam dan uit de door leermethodes voorgeschreven momenten en het toch helemaal niet stil stond, integendeel, heb ik kunnen zien op welke manieren ze het meest geniet van leren. Ze heeft er enorm van genoten om nu echt te leren lezen door te kleien en werken met Pérola (boeken worden in een enorm tempo verslonden, ’s avonds na het voorlezen ligt ze vaak nog wel een uur te lezen, naast alle momenten overdag dat ze met een boek of Donald Duck ligt te lezen, we genieten van haar genieten). Ze geniet van haar rekenvaardigheid die ze dit jaar gekregen heeft ondanks het niet verplicht zijn van rekenen, van werkblaadjes met rekensommen, maar door de Kien methode van projecten waar rekenen een belangrijk onderdeel van is. Ze geniet van haar kennis van de geschiedenis, Nederland, de natuur en de wereld die ze voornamelijk opdoet door voorgelezen te worden door mij of doordat we samen documentaires kijken of doordat we fantasiereizen maken door Nederland en bedenken waar we dan allemaal komen.

En wat ik in de afgelopen maand van schoolwerk doen als voorbereiding op school zag gebeuren was werkjes doen om ze af te hebben, niet de eigen innerlijke maatstaf volgen van gevuld zijn van het leren maar of het opgekregen werk al af was, iets doen terwijl de gedachten helemaal ergens anders zijn en dan ook niet onthouden wat ze gedaan had, zich niet verantwoordelijk voelen om een moeilijk ding te doen en niet even willen doorzetten om het wel te begrijpen en kunnen. Allemaal dingen die ik helemaal niet positief vind en die ik ook bij grote broer heb zien gebeuren toen hij op school zat (en die ik ken van mezelf en Sytze, het onvermogen om je eigen innerlijke motivatie als genoeg reden te zien om productief te werken).

Gister kwam het inzicht pas, toen Alma helemaal blokkeerde bij het rekenen (uit de Kien map). Het was te geconstrueerd deze opdracht, ze begreep de zin van het rekenen niet door de structuur van de opdracht. Het plezier ging weg, ze zocht alleen maar naar de makkelijkste manier van oplossen om er van af te zijn, dingen die ze normaal op een creatieve manier wel had kunnen ontdekken zorgden nu voor woede en tranen. Bij mij zit dan toch nog ergens het verlangen om haar daar door te duwen, om stel je niet aan te zeggen, of je kan het heus wel als je maar wil. Maar aan de andere kant ben ik daar voorbij, ik weet dat het zo niet werkt en het hoeft van mij niet meer zo te werken. Wat wel werkt is ophouden, op schoot nemen, wat praten. En veel later er samen nog eens naar kijken, de structuur van de opdracht meenemen in het ernaar kijken, er samen verantwoordelijk voor zijn en over de hobbel heen komen. We hebben het van ons zelf niet helemaal af hoeven maken, want het was gewoon geen goed gemaakt project en deze constatering was een hele opluchting.

 

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in algemeen, thuisonderwijs, unschooling. Bookmark de permalink .

5 reacties op inzicht

  1. Mirjam zegt:

    Leuk, zo’n inzicht 🙂
    Ik snap heel goed dat het zo werkt 😀

  2. happylivingandlearning zegt:

    Oh Josh wat is dit herkenbaar wat je schrijft.. Zo herkenbaar! Wat Alma zegt over de zinloosheid van de schrijfopdrachten… Zo herkenbaar bij mijn kids.
    Je kunt je gedachten ook zo goed verwoorden, daar geniet ik ook iedere keer zo van.!

    Liefs

  3. Chaja zegt:

    Ik heb met mijn kinderen ook geleerd dat de beste methode om een falende oefening alsnog te laten slagen, is hem voorlopig te laten voor wat hij is en er na een knuffel, eten en een douche nog eens naar te kijken. En ja, motivatie voor schoolwerk is vaak ver te zoeken. Ook bij mij.

  4. Klijnsma zegt:

    Jouw engelengeduld… mag ik daar wat van lenen?!

    • thuisschool zegt:

      oeps, dat is een compliment waarvan ik niet weet of ik het wel verdien… En bovendien ik heb er maar twee rondlopen waarvan één al zoo groot, terwijl jij er vijf hebt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s