moe maar voldaan

Vandaag ben ik moe, heel erg moe, zo zwaar dat mijn handen optillen al als werk voelt. Maar ik had een goede week, met veel dingen, en dat maakt me voldaan.

Gisteren ben ik naar mijn eerste dag van de opleiding in Eindhoven geweest, ik ben weer begonnen aan waar ik vorig jaar mee moest stoppen. Ik had me gepamperd, een mooi rolkoffertje voor mijn spullen gekocht, een Kindle voor mijn lesmateriaal geleend van mijn schoonzusje, een eerste klas kaartje zodat ik zeker kon zitten en Sytze die me naar het station bracht en weer haalde. Ik had de afgelopen weken me heel verstandig voorbereid op mijn eerste dag, het huiswerk (veel lezen) in kleine behapbare stukjes onderverdeeld en van alles wat ik las een samenvatting gemaakt. Het was heerlijk om uit huis te zijn, om tussen allemaal nieuwe mensen te zijn die ook gedreven zijn om zich te ontwikkelen op het vakgebied dat ik zo interessant vind, het coachen. En het lukte me om het vol te houden, om mijn energie niet in het eerste uur eruit te laten stromen, maar om het te verdelen zodat ik de hele lange dag net genoeg had. In de trein terug viel ik bijna gelijk in slaap, maar dat kon, Maastricht is toch het eindstation en de conducteur maakte me wakker. Op deze manier hoop ik de 20 dagen Eindhoven dit jaar vol te houden en de opleiding af te kunnen ronden.

Sytze en Alma hadden het ook goed gehad hoorde ik bij terugkomst, ze hadden hele mooie tekeningen gemaakt,

ze hadden een ingewikkelde opdracht uit de Kien map gedaan,

ze hadden de nieuwe aflevering van Nieuws uit de Natuur gekeken, en Alma was ’s middags naar de kinderclub geweest. Het lukt haar steeds beter om zonder mij dingen te doen. Donderdag heeft ze ook zelfstandig een soort proefwerkje over een aantal afleveringen van Nieuws uit de Natuur en een taak uit de Kien map gemaakt, terwijl ik weg was. Ik werd trots door haar opgebeld toen ze klaar was en zodra ik thuis was wilde ze dat ik het samen met haar nakeek. Ze had het erg goed gedaan en ik was blij om te zien hoe vrij ze zich gevoeld had bij het schrijven (letters groot en leesbaar, woorden soms fout gespeld maar zonder aarzeling geschreven).

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in algemeen. Bookmark de permalink .

Een reactie op moe maar voldaan

  1. Corrie zegt:

    wat goed zeg, Josh!!! Veel succes met de andere 19 die nog komen. Vond het heerlijk jullie even te zien!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s