losse gedachten

Net terug van het ziekenhuis, controle bij de oogarts, waar ik eindelijk weer eens goed nieuws te horen kreeg. Met mijn oogzenuw gaat het wat beter en ik mag langzaam aan minderen met de prednison. Hè, hè! Verder een doorverwijzing gekregen van de huisarts en van de oogarts voor ergotherapeuten en voor hulpmiddelen. Misschien is een IRISpen iets voor mij, een pen die tekst voorleest? Misschien een nieuwe elektrische fiets, met nog meer ondersteuning dan de fiets die ik al heb (zodat ik nog even de enge scootmobiel uit mijn leven kan houden)? Voor een beetje hulp in de huishouding moeten we niet bij de thuiszorg zijn, daarvoor zijn mijn man en zoon vinden ze daar, dus dat zoeken we maar zelf via Marktplaats (met wisselend succes, de dame die vandaag zou komen poetsen kwam niet opdagen, en belde ook niet even af).

Verder was het een intensieve week, met veel verschillende dingen die me opvielen. Alma is opeens weer bezig met schooldingen willen doen, er wordt altijd wel geleerd, maar deze week genoot ze echt van het werken in het blokboek natuur van Kinheim (een paar keer uit gewerkt), ze wilde het basisschoolspel wat we van school at home gekregen hadden graag spelen (en het valt me mee wat ze allemaal kan van groep zes), ze rekent met plezier, ze heeft een eigen e-mail adres gekregen en schrijft briefjes naar vrienden en familie, ze heeft gisteren genoten van Human Planet terwijl dat toch helemaal in het Engels was (en eigenlijk best laat voor haar).

Het doet ons goed om er weer meer op uit te gaan, ik word er wel moe van, maar dat word ik toch. Ik kom weer eens ergens en voor Alma is het echt fijn de afwisseling tussen er op uit actief en binnen wat meer rustig. Nu ik niet meer zit te wachten op het moment dat het beter gaat heb ik ook meer puf om iets te ondernemen.

Nu we er weer meer op uit gaan merk ik wel hoe vreemd er tegen kinderen in de openbare ruimte wordt aangekeken. In Thermae 2000 was Alma het enige kind en werden we heel vaak vreemd bekeken, soms zelf vijandig. Ik heb meerdere mensen horen zeggen tegen diegene met wie ze er waren dat ze dachten dat het hier voor kinderen verboden was. Er was maar zelden iemand die met een oma blik naar mijn (hele lieve en zich keurig gedragende) Alma keek. Zelfs in de speeltuin, toch een plek voor kinderen, vielen we uit de toon. Ze hoorden namelijk op school te zitten en er werd automatisch aangenomen dat ze een (voor mij) vervelende ATV dag hadden en dat ik dus met ze opgescheept zat.

En dat terwijl ik zo genoten heb van hoe Alma genoot en van hoe fijn we het samen hadden. In het zwembad heeft ze me, toen ik erg moe was aan het einde van de dag, een soort ontspanningstherapie gegeven. Ik lag op mijn rug in het water, zij ondersteunde mijn hoofd en stuurde me door het hele zwembad. Nadat ik me eraan overgegeven had was dat zo heerlijk, zomaar drijven, en ze zorgde er zo goed voor dat ik tegen niemand of iets opbotste. Ook in de speeltuin is ze lief voor de kleinere kinderen en kan ze erg zorgzaam zijn voor mij en Elias. Ik vind haar zo’n prettig gezelschap dat het me altijd verbijstert dat andere mensen denken dat ze een last is of dat ze een soort nog niet echt mens is, omdat ze een kind is.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in buiten, sarcoïdose, thuisonderwijs, uitje, unschooling, ziek. Bookmark de permalink .

4 reacties op losse gedachten

  1. Klijnsma zegt:

    Human Planet doet je beseffen hoe makkelijk het leven hier is, maar toch ook weer niet…

  2. Chaja zegt:

    Hoewel veel mensen zichzelf juist heel goed begrijpen, vinden ze het vaak moeilijk om voor anderen hetzelfde begrip op te brengen. Dacht je dat al die anderen nooit eens een dag met hun kroost gespijbeld hebben en er van hebben genoten? En ach, misschien was het maar e e n zuurpruim, niet represantatief voor de rest.
    Het belangrijkste is dat jullie weer een prachtige dag hadden samen.

  3. evelien van Bokhorst zegt:

    Helemaal geweldig wat ik lees.

    Geniet van elk positief moment.

    Ik ga mijn zoon ook zelf lesgeven in sept. en ik zie er nu al naar uit.
    En dat mensen niet alles begrijpen, dat herken ik. Ik neem ze het niet kwalijk,ze weten niet beter. Ik doe lekker mijn ding.

    Groet Evey

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s