lezen

Heel voorzichtig durf ik te zeggen dat ik weer kan lezen. Het is nog heel anders dan vroeger, toen ik met vanzelfsprekende gretigheid elk boek kon verslinden, maar ik lees weer.

De afgelopen maanden heb ik moeten lezen voor mijn opleiding, ik ben langzaam begonnen met een half uur per dag, en ik maakte gelijk een samenvatting, zodat ik bij de les bleef. Het was moeilijk om niet vanzelfsprekend te kunnen lezen, lezen is voor mij zo belangrijk geweest om te kunnen leren, te kunnen ontsnappen aan de werkelijkheid, om mijn wereld te kunnen vergroten. Ik merkte dat ik in paniek raakte van mijn niet kunnen lezen, van het afdwalen van mijn gedachten, van het moeten herlezen, van het merken dat ik wel de letters maar niet de betekenis had gelezen. Paniek is nooit goed als je iets doet dat moeilijk is, het wordt er alleen maar moeilijker van.

Langzaam maar zeker merkte ik dat het makkelijker ging om dat half uur vol te houden, dat ik meer las in een half uur, dat ik soms kon besluiten om een stukje af te lezen als dat half uur voorbij was. Ik kon wat meer artikelen lezen uit de krant dan de twee of drie die ik in het begin moest uitkiezen, en soms kon ik meerdere keren op de dag een half uur lezen. Maar de romans waar ik af en toe aan begon die lukten nog niet, en zolang ik niet kon lezen op de manier waarop gewend was wilde ik dat niet. Ik wilde me kunnen verliezen, me laten meeslepen, ergens helemaal induiken.

Maar een week of twee geleden ben ik weer eens begonnen in een leesboek, de laatste van Dan Brown: The Lost Symbol. Een beetje een stom boek, maar wel een boek waarin je verder wil lezen, en een boek waarin het niet zo erg is als je een stukje leest zonder te begrijpen of te onthouden wat je leest. En het lukte, in een paar dagen was ik er met grote sprongen doorheen gegaan. Ik weet niet meer precies wat de plot is en hoe de mensen heetten die erin voorkwamen, maar het was redelijk aangenaam, de activiteit lezen.

Nu lees ik in twee boeken tegelijk, eentje boven in bed met de boekenpoef die ik van C. heb gekregen (the bookseat) en eentje beneden in de kamer met een voetenbankje in de stoel van Pa. Het zijn deze keer wel boeken die ik helemaal wil lezen en begrijpen en ze kosten me aanmerkelijk meer moeite dan Dan Brown, maar ze verschaffen me ook veel plezier.

Het eerste boek is Het boek van de kinderen van A.S. Byatt in een prachtige vertaling zodat ik niet het Engels mis. Een heel dik meanderend boek over een aantal families die leven in de tijd tussen 1895 en het begin van de eerste wereldoorlog. Het doet me denken aan de Bloomsbury Group, beschreven in het boek Bloomsbury: A House of Lions geschreven door Leon Edel. Een boek dat schrijft over schrijvers, kunstenaars, politieke idealen en wat die met je doen, incest, een verlangen naar een andere manier van kijken naar seksualiteit, de vanzelfsprekendheid van misbruik op kostscholen, natuurbeleving, rangen en standen, gevoelens, verlangens, feminisme en de alom tegenwoordigheid van geld of het gebrek eraan. Het is een goed boek voor nu, het is niet meeslepend zodat ik het niet wil neerleggen want alle karakters worden van een afstand beschreven, ik identificeer me met niemand. Maar het is eindeloos boeiend en knap geschreven, zodat ik het met vreugde weer oppak als ik in bed lig. Omdat het zo mooi is wil ik graag alles begrijpen en rustig lezen, dus is het een goede oefening in lezen. En Byatt is een schrijver die ik nog niet kende, met een prima oeuvre, zodat ik me nu al kan verheugen op andere boeken van haar.

Het andere boek is Refuse to Choose van Barbara Sher, een werkboek voor mensen zoals ik. Mensen die altijd geïnteresseerd zijn in nieuwe dingen doen en leren, die nooit langer dan twee jaar hetzelfde werk willen doen en dan weer verder willen. Mensen die ziek worden als ze blijven hangen op een plek waar ze niet meer willen zijn. Het is een boek waar ik veel bij moet lachen tijdens het lezen, omdat ik mezelf herken in wat ze schrijft en herken welke gekke spagaten ik vaak maak omdat ik niet wil aanvaarden dat een dag maar 24 uur heeft en een mensenleven eindig is. Het is ook een heel goed boek voor mij om nu te lezen, omdat ik er misschien van kan leren hoe ik het nu moet doen met al mijn willen en niet zo kunnen. Ik voel me zo vaak tekortschieten omdat ik niet meer alle bordjes in de lucht kan houden en er zijn nog steeds zoveel leuke dingen die ik ook zou willen doen. Het is een boek vol praktische tips van iemand die al jaren en jaren mensen zoals ik begeleidt, een boek waar ik echt iets aan heb, een werkboek. Eén van de tips is het beginnen van een dromenboek, een boek over alle dingen die je zou willen, alle ideeën die bij je opkomen, zodat je ze niet allemaal in je hoofd hoeft te houden. Daar ben ik aan begonnen en het brengt gelijk rust in mijn hoofd. Voor sommige dingen is de fantasie van het opschrijven al genoeg. Het boek past helemaal in de therapie van de ergotherapeut en de psycholoog bij de revalidatie, door te focussen op de dingen die me energie geven en daar tijd voor vrij te maken en de dingen die energie vreten te laten vallen zal het leven weer leuker worden ondanks de beperkingen. Omdat het tjokvol hele relevante informatie staat vind k het helemaal niet erg om maar korte stukjes te lezen, of stukjes te herlezen en er dan eens rustig over na te denken of iets mee doen.

Kortom van deze boeken wordt mijn geest beweeglijk en gelukkig en vind ik het niet zo erg dat mijn lijf zich beweegt tussen stoel en bed, met af en toe een kleine wandeling door de tuin.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in boeken, lezen, sarcoïdose, ziek. Bookmark de permalink .

6 reacties op lezen

  1. Corrie zegt:

    wat heerlijk, Josh! Lees maar lekker op jouw manier en blijf vooral dromen. liefs, Corrie

  2. joeke nel zegt:

    daar kan ikme helemaal bij aansluiten,josh mooi boek he van byatt ,heb het vorig jaar in de vakantie gelezen liefs joeke nel

    • thuisschool zegt:

      Leuk om te horen dat jij het ook zo mooi vond. Ik zit er echt van te genieten.

  3. Miriam zegt:

    Wat heeeeeeeeerlijk dat je weer kunt lezen! En bedankt voor de boekentips. Ik zet ze op mijn (mijlenlange) lijstje 🙂

    liefs,
    Miriam

    • thuisschool zegt:

      Ja het zijn echte aanraders! En ik ben ook heel erg opgelucht dat het weer gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s