Joseph Campbell

Via mijn coachopleiding kwam ik bij een boek van Ans Tros (Dynamisch coachen – Balans tussen zingeving en resultaat) en die stuurde me naar Carl Gustav Jung. Via De ontembare vrouw van Clarissa Pinkola Estés (al eerder over geblogd) kwam ik ook bij Jung, dus ik moest wel wat met Jung. In zo’n geval vraag ik aan Sytze wat hij in de boekenkast heeft staan en komt hij meestal wel met een stapel boeken aanzetten. Dikke boeken van Jung (te dik naar mijn smaak en te veel onbegrijpelijk of ergerlijk taalgebruik), dunnere boeken over Jung (wil ik nog wel eens gaan lezen), een stuk over Jung in zijn eigen boeken (dat ken ik natuurlijk al…) en hoera!, prachtige boeken van Joseph Campbell, die ook over Jung heeft geschreven.

Voor Campbell heb ik een warm plekje in mijn hart (ik vind het ook een mooie man om te zien), lang geleden was dat één van de auteurs waarin Sytze en ik elkaar vonden, allebei van tegenoverliggende kanten. We hebben gesmuld van de vier delen van The Masks of God, soms zelfs ruziemakend als de één niet snel genoeg las voor het tempo van de ander, of dat de bladwijzers verwisseld werden. Gelukkig hadden we toen, ver voordat kinderen ons normaliseerden, elk een totaal ander dag- en nachtritme, dus las vaak de één wanneer de ander sliep.

Nu ben ik begonnen in The Hero’s Journey, een boek met plaatjes dat in wezen een heel lang interview met Joseph Campbell aan het einde van zijn leven is. Het gaat over zijn werk, over zijn leven, over zijn reizen, over feminisme, over liefde, over zijn ideeën en hij weet alles weer heel mooi met elkaar in verband te brengen. Eindeloos boeiend leeswerk, een soort David Attenborough maar dan van de culturele antropologie, psychologie, geschiedenis, literatuur, kunst en dergelijke. Er is ook een film met dezelfde titel, die ik binnenkort hoop te gaan zien.

Joseph Campbell heeft niet alleen veel invloed op mij gehad, maar ook op George Lucas (de eerste Star Wars serie, die Campbell op 80 jarige leeftijd alle drie in één sessie met Lucas heeft gezien, een indrukwekkende prestatie), op the Greatful Dead (ook op 80 jarige leeftijd samen met zijn vrouw als eregasten bij zijn eerste rockconcert, “inspirerend”vond hij het), hij staat aan de basis van ‘De Leeuwenkoning’ van Disney, The Matrix en hij heeft behoorlijk veel schrijvers geïnspireerd.

Van James Joyce leende hij de term monomythe (uit Finnegans Wake), de cyclische reis van de held, die in vele mythen en oude verhalen voorkomt:

Zijn idee dat er een eindeloze historische en culturele variatie is op de monomythe (met al zijn elementaire ideeën) in alle mythologie over de gehele wereld, van oudheid tot moderne tijd is voor mij een heerlijk hervinden. En via deze omweg kan ik Jung ook weer beter pruimen en begrijpen…

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in boeken, uitje. Bookmark de permalink .

Een reactie op Joseph Campbell

  1. Lieve zegt:

    Hoi Josh!
    Er is heel wat te vinden op YouTube, nogal wat van de BBC ook!! Een heel mooi filmpje ook over een heel bijzondere steen, die Jung kapte in Bollingen (waar hij ook eigenhandig een “torentje” bouwde voor zichzelf…) Aan het woord komt ene Maud Oakes, die het boek erover schreef: “The Stone Speaks” (zij schreef ook andere boeken, eentje met commentaar vooraf door Joseph Campbell!…) Ook de Wikipedia-bladzij over Jung vind ik erg aantrekkelijk als een begin… (Zou er zelf wel willen induiken!…)
    Succes!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s