rouwproces

‘Het is een rouwproces’ vertellen de mensen van de revalidatieafdeling, het gaat niet zomaar. En ze hebben gelijk. Elke dag geniet ik van mijn scootmobiel en elke dag brengt dat ding, of waar dat ding voor staat, me tot tranen. Elke dag loop ik tegen iets nieuws op wat ik wel wil maar niet kan. Elke dag zijn er grenzen die ik nog niet voorzien had. Bijvoorbeeld dat ik geen kracht genoeg in mijn handen heb om mijn nagels te knippen en dat ik dat aan mijn lief moet vragen.

Het is fijn hoor, om er op uit te kunnen, maar het is ook afschuwelijk dat het niet hetzelfde betekent als vroeger. We ontdekken hele leuke dingen die je ermee kan doen, namelijk skaten met de scootmobiel, Alma die aanhangt terwijl ik steeds harder ga rijden, maar ik kan niet meer samen met haar skaten. Ik kan heel stoer zeggen dat we op de fiets naar paardrijden zijn geweest, maar dan zat Alma op de fiets en ik in mijn scootmobiel. En als we bij paardrijden zijn dat is het wel supermoeilijk om nog zoo graag te willen rijden maar als ik eerlijk ben me te realiseren dat het er waarschijnlijk, wat voor stoere plannen ik ook bedenk, nooit meer inzit. En dan kan ik wel gaan fantaseren over met paard en wagentje dan maar, maar ik ben al moe van een scootmobieltochtje, en personeel om voor dat paard te zorgen heb ik ook al niet, dus laat dat fantaseren dan ook maar.

Ik word gek van alle mensen die ‘Kop op’ zeggen of ‘Hou je taai’ of ‘Tel je zegeningen’ is ook zo’n vreselijke. Want dat doe ik zelf al de godganse dag. Ik tel mijn zegeningen en geniet vaak van het leven, meestal zelfs, ondanks de gekmakende onzekerheid en debiliserende invaliditeit. Ik maak elke dag opnieuw wel honderd keer de keuze voor optimisme, voor het positieve en voor het leven en de liefde, dus dat hoeven mensen me niet uit te leggen. Maar ik weet inmiddels ook wat er allemaal niet meer kan, en dat al mijn gebruikelijke escape routes zijn afgesneden. Zelfs in mijn fantasie kan ik niet meer weglopen.

Maar ik zal ook nog wat dingen laten zien waar ik erg van geniet. Van mijn lieve Tat hebben we haar parasol gekregen omdat ik niet in de zon mag zitten:

het is een super joekel grote, zodat we heel veel buiten op het terras kunnen eten en zitten, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Want het is gelukkig meestal heerlijk weer.

Alma geniet van onze thuisschool met de nieuwe aanpak, haar nieuw ingerichte huisje in de kerseboom,

het meer naar buiten gaan en ze heeft het net als wij heel vaak heel moeilijk met zo’n zieke moeder. Zo moeilijk dat ze er soms van weg vlucht naar haar, soms te, levendige fantasie en ze de weg niet goed meer terug vindt. Om haar daarbij te helpen hebben we samen een grote knuffelpop gemaakt, haar fantasieoog.

Eerst door Alma getekend en vervolgens samen een paar dagen aan gewerkt. Het is precies geworden wat ze wilde. Nu maar eens afwachten of vannacht het slapen wat beter gaat…

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in alma is alma, buiten, knutselen, sarcoïdose, ziek. Bookmark de permalink .

3 reacties op rouwproces

  1. Corrie zegt:

    Lieve Josh, hou van je! Ik ben blij dat ik je al zo snel zal zien! Dikke knuffel, Corrie

  2. chaja zegt:

    stoer is-ie wel. hoe hard kan hij eigenlijk? hebben de hell’s angels er een lid bij?

  3. joeke nel zegt:

    lieve josh ,je ziet er prachtig stoer uit op je mobiel ben blij voor je dat je mogelijkheden groter zijn maar ik treur met je mee over alles wat je verloren hebt . was het niet zo dat je ook wel weer betere tijden zou kunnen krijgen . marijke heeft een zwager ,die ook hetzelfde had .hij kan inmiddels weer alles ,hoop dat het met jou ook nog ten goede kan keren,heelveel liefs joeke nel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s