ziekenhuis

Sinds ik gisteren in het ziekenhuis was voor controle ben ik boos en verdrietig. Dat is nu elke keer zo, behalve als ik bij de psycholoog of de ergotherapeut ben. Het is niet dat ik verrassend slecht nieuws krijg, gisteren hoorde ik van de oogarts dat de actieve ontsteking voorbij is, maar dat er wel, waarschijnlijk, permanente beschadigingen zijn achtergebleven op het netvlies en in de oogzenuw. Dat wist ik wel, ik leef tenslotte met mijn ogen.

Wat me zo opstandig en verdrietig maakt is dat ik door de artsen altijd zo met mijn neus op de feiten gedrukt word. Ik ben invalide door een ziekte die ik de rest van mijn leven met me mee zal dragen, er is voorlopig geen uitzicht op vermindering van de medicijnen of op verbetering van mijn klachten.

Ik leef zo graag een beetje als struisvogel, nu het niet meer achteruit met me gaat, stel ik me voor dat het vooruit gaat, dat ik ooit weer gewoon kan lopen, een wandeling kan maken langs het Pieterpad misschien wel. Ik probeer me te omringen met dingen die mijn leven makkelijker maken en waardoor ik de invaliditeit en ziekte niet zie. Ik heb laatst zelfs met Alma gedanst, althans iets dat Alma en ik allebei dansen vonden, op de muziek van Hair. Het maakt me blij om te denken dat ik met Alma kan dansen, kijk eens wat ik kan! Het maakt haar ook blij, ze heeft er een tekening van gemaakt, de datum erbij geschreven en ‘mama danst!’ erboven. Terwijl ik nu denk, onder invloed van mijn zwarte wolk, dat het meer een beetje wiegen was.

En zo wil ik niet denken, want in zo’n bui doet alles veel meer pijn, zie ik de dingen somber in, moet ik de hele tijd huilen. En daar heb ik niets aan. Want ik leef en daar ben ik blij mee. De ergotherapeut en psycholoog staan aan mijn kant, die leven mee met elk stapje en richten zelf hun blik op de zonnige kanten en stimuleren dat ik geniet van het leven. Ik moet maar zo min mogelijk naar het ziekenhuis voor artsenbezoek, ze doen hun werk maar zonder mij…

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in sarcoïdose, ziek. Bookmark de permalink .

Een reactie op ziekenhuis

  1. Chaja zegt:

    Kan je met je nieuwe coolscoot ook het Pieterpad op? Het is zondag, misschien een idee voor vandaag?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s