radiostilte

Zoveel dagen zonder berichtjes, het wordt tijd om dat te doorbreken. Er gebeurde een heleboel hier, aan deze kant van het net.

Midden in mijn heel stevig aan het werk zijn aan de 50.000 woorden werd het opeens ontzettend koud. Help, daar houd ik helemaal niet van, dan kruip ik in mijn schild als een schildpad, dan wil ik me in een holletje gaan verstoppen als een grondeekhoorn. In ieder geval niet elke dag heleboel woorden schrijven voor een fictief boek waarvan ik in ieder geval nog niet weet of het wat wordt.

Vervolgens besloot mijn lief om een muur in mijn kamer, de laatste niet geïsoleerde muur in ons huis, te isoleren, zodat het er lekker warm kan worden deze winter (want er zijn voorspellingen voor deze winter waar ik helemaal angstig van word). Dat maakt herrie, en geeft stof en troep, dus ook al geen gunstig klimaat om eens rustig te zitten schrijven. Maar wel erg fijn! Het is nu bijna klaar en de muur wordt prachtig groen.

Ook moest er een feest georganiseerd worden voor mijn vader, die 85 is geworden! Zo’n respectabele leeftijd kan niet ongemerkt voorbij gaan. Een surprise partijtje, met kinderen, kleinkinderen  en achterkleinkinderen. Bij een zus midden in het land.

een mooie foto van mijn ouders, gemaakt door mijn nichtje

Het was een verrassing wie er allemaal zouden komen voor hem en er kwamen er veel. Gelukkig wisten wij wel wie zouden komen en konden we voor genoeg taarten, soep,  quiches en andere lekkernijen zorgen. Ik heb mijn super Thaise pompoensoep gemaakt (voor 18 personen!). Recept (op verzoek van diverse aanwezigen) voor 6 tot 8 personen:

600 gram pompoen, geschild in blokjes
1 ui
2-3 chilipepers, zonder de zaadjes
2 grote tenen knoflook
2 stukken gemberwortel, ongeveer 10 centimeter
3 stengels citroengras
bakje verse koriander (van AH)
1 opgehoopte theelepel vijfkruidenpoeder
1 theelepel gemalen komijn
1 liter groentebouillon
200 gram basmatirijst
2 blikken kokosmelk (fair trade)
sap van 2 limoenen of 1 citroen
zout en peper
Eerst de pompoen zo’n beetje schillen (bij een biopompoen toch schillen want te veel schil is niet lekker) en in blokjes snijden. Dan alle kruiden en pepertjes samen in de vijzel of keukenmachine tot pulp malen, van de koriander alleen de steeltjes (blaadjes bewaren om bij het serveren door de soep te doen). Na het openen van de keukenmachine komt er een geur naar boven waarbij ik gelijk aan de chutney beladen verhalen van het boek Middernachtskinderen van Salman Rushdie moet denken. Dat wordt nog erger als je de kruidenpasta met een scheutje olijfolie en de in dunne plakjes gesneden ui een minuut of 10 in een pan met een dikke bodem bakt. Daarna de pompoen en de bouillon erbij doen en 15 minuten koken. Vervolgens de rijst erbij en koken tot die gaar is. Regelmatig roeren anders zit het vast aan de bodem. Als de rijst gaar is de blikken kokosmelk erdoor (zet ze eerst even in een bak met heet water, dan lost het vet op en kan je de blikken makkelijker uitschenken), zout en peper naar smaak, korianderblaadjes erdoor en opeten. Hete soep, je wordt warm tot in je tenen, en je neus gaat druipen. Het is voedzaam en lekker en de pompoen is helemaal niet saai van smaak…

Ik kreeg een ontsteking aan mijn teen, heel lastig en bovendien werd ik daar zo ontzettend chagrijnig van! Niet bevorderlijk voor de creatieve productie. Gisteren is de ontsteking en het deel van mijn nagel dat ervoor zorgde weggehaald, dus zit ik nu met een zere teen te balen en te wachten tot het over is…

Ik ben begonnen met wat workshops aan te bieden op Alma’s school. Eentje is tekenen naar de waarneming, die gaat erg leuk. De kinderen die meedoen zijn geconcentreerd bezig en willen ermee verder. Ik teken zelf ook mee en geniet er ook van. De ander gaat over breuken, procenten en verhoudingen en die heeft voorlopig alleen Alma als belangstellende deelnemer. Maar ook met haar werk ik lekker, en het was erg vertrouwd om weer eens met mijn dochter school te doen. Om ons heen zaten twee jongens mee te luisteren op een skateboard en ik ben benieuwd of ze volgende keer aan tafel erbij komen zitten.

En het is bijna Alma’s verjaardagtijd en Sinterklaas, dus tijd voor boodschappen, plannen en voorbereiden.

Ik vrees dat ik de 50.000 woorden niet haal in november. Ik heb er pas 20.000. Maar er komen nog heel veel maanden na november 2011…

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in alma is alma, boeken, koken, school, schrijven, vrienden, ziek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s