montessori

Hè, hè, het embargo is verdwenen, de kogel is door de kerk, ik mag eindelijk bloggen over de veranderingen van de afgelopen maand. En mijn blog een nieuwe “look” geven.

Al voor de kerstvakantie ging het niet goed met Alma op de “5 en 5 is 11” school, de democratische school waar ze sinds de zomervakantie heen ging. Veel van de kinderen die naar die school gaan waren bezig met ontscholen, het proces waarbij een kind zijn eigen leerproces vindt, maar waarbij ook vaak eerst een verzet is tegen alles wat op schools leren lijkt. Alma heeft dat proces ook gehad, jaren geleden, toen zij op 5 en een half jarige leeftijd thuis kwam van school. Maar nu was dat proces van de anderen voor haar niet fijn, niet iets waarbij zij zich kon aansluiten. Ze wilde leren, echte dingen leren en kreeg daar op deze school geen ruimte voor, of stimulans in. We waren naast de schoolgang weer gewoon begonnen met thuisonderwijs. En Alma wilde wel, taalwerk, rekenwerk, er werd uit boekjes gewerkt alsof het niks was.

Tijdens de vakantie, en vooral tijdens de eerste dagen weer op school in het nieuwe jaar, kwam opeens de realisatie, bij Alma en bij ons: het is voor Alma tijd om eens op een ‘gewone’ school te gaan proberen. Deze school voldoet niet aan waar Alma aan toe is. En ik blijf tobben met mijn ziekte, ben daardoor vaak in het ziekenhuis, waardoor Alma te veel alleen thuis zal zijn als we weer terug zouden gaan naar thuisonderwijs. Alma heeft ook meer behoefte aan spelen met kinderen dan ik thuis kan bieden. En ze heeft zich zo door haar dyslexie heen geworsteld dat ze nu zelfstandig kan lezen en dus kan werken. De één op één benadering, die zo goed gewerkt heeft in het thuisonderwijs, is niet meer nodig. Ze kan zonder mijn constante aanwezigheid. Toen we erover gingen praten waren we het alle drie roerend eens.

Maar we wilden wel een school waar Alma welkom was, niet een school waar we eerst allerlei rapporten zouden moeten laten maken, IQ testen over moeten doen, externe begeleiding moesten zoeken. Daarover hoorden we van andere ouders die een andere school voor hun dochter zochten (nee, op onze school hebben we al 6 kinderen in de klas met een rugzakje, daar kan geen dyslectisch kind meer bij…) en hadden we zelf ook meegemaakt vorig jaar toen we met de schoolzoektocht begonnen. Gelukkig wilde de basisschool van grote broer, die door onze verhuizing wel aan de andere kant van de stad ligt (zo’n 5 kilometer fietsen), het graag met haar proberen. We hadden een fijn gesprek met meneer Dré, die ons nog herkende en veel vertrouwen in ons thuisonderwijs had. Ik had vroeger ook veel leuke dingen gedaan op school, zodat onze snel lerende grote zoon zich niet hoefde te vervelen (cursus programmeren, websites bouwen, meedoen aan een Thinkquest wedstrijd). “Laat haar maar eens een paar weken meedraaien, en dan gaat onze IB’er weleens kijken waar ze eigenlijk staat.”

Dus begon er opeens een heel ander leven voor ons, een wekker die om 7 uur afloopt. Voor veel mensen normaal, maar bij ons nogal een verandering. Broodtrommeltjes vullen, gymspullen kopen, een gymtas naaien, aankleden en ontbijten en om 8 uur op de fiets. Door weer en wind, zeker met deze kou. De school ligt in de binnenstad, dus met de auto is ook niet de handigste optie. Voor Alma was het wennen de hele dag in de klas, hoe alles gaat, wat er van je verwacht wordt, hoe gaat de pauze, mag je sneeuwballen gooien of niet, wat eten kinderen, uit welke boeken werk je, wat is een insteekkaart? De eerste week was ze elke dag bekaf bij het thuiskomen, maar had ze ook elke dag moed en zin om te gaan. De tweede week was ze minder bekaf en bleef de zin om te gaan. En deze week heeft ze haar toetsen gedaan, samen met wat andere kinderen die de klassen CITO’s net gemist hadden en met de IB’er. Ze deed het goed en de resultaten zijn zoals we verwachten: heel erg goed in rekenen, gemiddeld in lezen en spelling scoort het minst. Ze vond de toetsdagen wel leuk, niet naar, niets om bang van te worden. Ze heeft een aardige en duidelijke juf, bij wie ze de komende tweeënhalf jaar kan blijven. Er zitten aardige en behulpzame kinderen bij haar in de klas, het is gezellig, in de pauzes rent en speelt ze, ze hebben elke dag zelflees tijd, ze voelt zich lekker.

Het resultaat van deze drie weken is dat we haar vandaag hebben ingeschreven, bij de montessorischool binnenstad. En dat ik er vandaag, eindelijk (vanwege de idiote manier van omgaan met thuisonderwijs in Nederland), over mag schrijven. Onze dochter is thuisonderwijs af.

Ik ben trots op haar, op haar zelfvertrouwen, op haar levenslust, op haar vermogen om deze verandering zomaar op te pakken. Ik ben ook trots op onszelf, dat we dit thuisonderwijsexperiment ruim vier jaar geleden zijn begonnen en dat we de tijd hebben genomen om haar op haar eigen tempo te laten groeien. Het is goed zo.

Maar nu het blog, het Thuisschool Blog. Ik heb een tijd erover gedacht om te stoppen, maar het blog is veranderd, meegegroeid met de veranderingen in ons gezin. Het gaat meer over mij en over wat ik leer, over mijn ziek zijn en hoe ik daar mee om moet gaan. Ik ga dus door. Het Thuisschool Blog, wordt het “thuisschool blog” en ik ga gewoon verder. Er zal in dit thuis nog veel geleerd worden, dat houdt niet op, en zo lang als het fijn is, zal ik erover bloggen.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in alma is alma, dyslexie, experiment, hoogbegaafd, sarcoïdose, school, thuisonderwijs, ziek. Bookmark de permalink .

9 reacties op montessori

  1. Joeke Nel zegt:

    Fijn ,dat het zo goed is gegaan! Gefeliciteerd een hele zorg minder voor jullie xxx

  2. Shimriet zegt:

    Fijn verhaal, eind goed al goed en ook een groot begin. Ik hou van jullie! En fijn dat ik het mag volgen op deze manier

  3. Klijnsma zegt:

    Ik vind het echt knap dat jullie dochter al die veranderingen zo goed doorstaat!
    En ik herken absoluut waar je het over hebt.
    Ook zonder ziek zijn, voel ik gewoon dat Owen klaar is om op eigen benen te staan.
    Het huisonderwijs heeft hem sterker gemaakt.
    Maar financieel redden we het niet om hem meer naar de school te laten gaan, waar hij zich goed voelt. Dus zweven we toch nog een beetje tussen huisonderwijs en school.
    Maar het loslaten zit er aan te komen.
    Je mag er heel trots op wezen…
    En wij wensen Alma het allerbeste toe op de montessorischool.

    • thuisschool zegt:

      Bedankt voor de beste wensen! Jullie ook sterkte, het is soms zo ingewikkeld om de beste manier te vinden om je kind tot zijn recht te laten komen. Maar wat ik zie bij jullie is ook zoveel goeds!

  4. Mariska zegt:

    Hoi Josh,

    Wow, ik zit met kippenvel je blog te lezen. Wat een proces zijn jullie doorgegaan en wat knap dat Alma ondanks haar dyslexie zo kan instromen op een school. Niet alleen Alma mag daar trots op zijn maar jij ook!

    • thuisschool zegt:

      Bedankt Mariska, ik ben ook trots op ons allemaal. Het grappige was dat de juf voor de toetsen nog zei dat ze van die dyslexie niets merkte, maar na de toets is het wel zichtbaar.

  5. Mirjam zegt:

    Spannend Josh! Veel plezier op school, Alma! 😀

  6. Lieve zegt:

    “Thuisonderwijs” is een state of mind, dat krijg je nooit meer ongedaan! Onverwoestbaar en zacht krachtig, blijft het je vergezellen en weer verder brengen, je merkt het nog wel. (Ik was zo blij, toen ik het las: je kunt als thuisonderwijzer niet terug, alleen maar vooruit, met je kracht de wereld in, geheeld en helend, op naar nieuwe ontdekkingen en verkenningen, onbevreesd… Het is een mooi en diep proces, omdat het meebeweegt (en meebewegen kan) met wat het leven brengt, en omdat het zoveel aan het leven, aan anderen schenken kan, aan al wie met jullie te maken zal krijgen… Wie een leer naar de ziel begrepen heeft, kan de vorm lossen… Wie oren heeft, hore, wie ogen heeft, zal het zien: die thuisonderwijzer in jou en die thuisonderwezen Alma, die blijven zich roeren!) Ik wens je, zo vlak na je verjaardag, een hele mooie nieuwe tijd toe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s