lappenmand

En toen was het even stil op dit blog. Na mijn mooie bezoek aan school kreeg ik de volgende dag een minder leuk bericht. Eén van mijn schouders, de linker die zo’n pijn doet en waar ik zo weinig mee kan, blijkt een forse “frozen shoulder” te zijn. Waarschijnlijk door die stomme ontstekingen die ik kreeg toen de eigenwijze longarts mijn medicatie veranderde (dromen over langzaam roosteren boven een houtskoolvuurtje, nee toch maar niet, koop ik niets voor). Een akkefietje dat volgens de orthopeed wel zo’n anderhalf jaar kan duren. Langzaam moet, door een paar keer per week fysiotherapie, het kapsel om het schoudergewricht weer opgerekt worden. Denk daarbij aan het bed van Procrustes, uit de Griekse mythologie, want dat doet pijn, heel erg pijn. Nachtmerries krijg ik ervan. Verder rust en hulp bij van alles. En een nieuw regiem van pijnstillers.

Een tegenslag waar ik verdrietig van word. Want breien (en meer van dit soort dingen), waar ik blij van werd, kan ik dus nog een hele tijd niet doen. Er ligt weer iets bovenop de laag van dingen die er toch al ligt. Ik kon al een tijdje mijzelf moeilijk aankleden, wassen, enzovoort, maar dat blijft dus voorlopig zo. Nog een tijd geen autorijden, niet op bezoek bij Tat, of mijn ouders.

En toen kreeg ik ook nog koorts, en voor de zoveelste keer dit jaar een blaasontsteking. Nog weer een laagje pijn en onrust erbij. Weer een antibioticakuur. En angst voor de reden waarom ik dat zo vaak krijg. Er wordt nu een kweek gemaakt, en maar weer eens afwachten.

Maar ik kreeg wel heel gezellig bezoek tussendoor, van een vriendin die ik lang niet had gezien. En haar super leuke zoon, met wie Alma gelijk heerlijk kon spelen. Ze hebben ons een nieuw spel op de iPad laten zien, waar we veel pret mee hebben. We bouwen namelijk een smurfendorp, en terwijl Alma naar school is, houd ik onze virtuele tuintjes bij. Want daar heb ik nu alle tijd voor…

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in handwerken, sarcoïdose, spelen, vrienden, ziek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op lappenmand

  1. kelly zegt:

    Do you expect your frozen shoulder to heal? [ hugs ]

  2. Pollewopje zegt:

    Mijn twee!! Frozen shoulders zijn al ver genezen. Links helemaal en rechts bijna.
    Let op bij fysio dat je een schoudspecialist hebt! En het mag echt! GEEN pijn doen hoor

    • Josh Moll zegt:

      Ik ben bij een schouderspecialist. Hoe kan het geen pijn doen? Het doet sowieso pijn. Vertel aub meer! Fijn dat het bij jou over gaat, trouwens.

  3. Pollewopje zegt:

    Er zijn verschillende vormen van behandeling. Bij mij werd er juist binnen de grenzen van pijn behandeld! Voorzichtige bewegingen op geleide van de pijn. Enne…die schouder moe wel in beweging blijven, maar het duurt zo ie zo lang. Ik (maar wie ben ik) zou zeker geen behandeling accepteren die pijn doet. De weefsels zijn al beschadigd/geirriteerd/niet in rust en juist behandeling die pijn doet (=pijn =beschadiging) dan wordt er extra druk op e weefsels gelegd.
    Beetje warrig misschien, maar rust roest, beweging is goed, maar pijn is gewoon slecht.
    Het duurt zo ie zo lang voordat het beter is, maar ga en laat niet forceren.
    Veel sterkte! Ik weet nog dat ik helemaal niet meer wist hoe ik mijn arm neer moest leggen als ik wilde liggen/slapen. Toen de tweede erbij kwam werd ik licht wanhopig, maar het is wel beter geworden.
    Kan uiteraard niet meer in de ringen hangen maar dat kon ik toch al niet

  4. Pollewopje zegt:

    nog even deze link.
    http://www.rijnlandorthopedie.nl/frozen-shoulder/
    Deze info komt erg overeen met e info die ik van mijn orthopeed kreeg.
    Mijn linker schouder heb ik gekregen na mijn CVA en het “hangen” daardoor van mijn inactieve arm. Er is in de MRI een scheurtje in de spier in de schouder gediagnosticeerd met frozen shoulder als gevolg van die beschadiging.
    Rechts kreeg ik het een paar weken ! later. Mijn arm bleef achter een deur hangen , terwijl ik in de rolstoel zat en die stond niet op tijd stil…

    Fysiotherapie dient volegns mij gericht te zijn op het in beweging te houden van de schouder en niet (zoals bij mij een eerdere fysiother. deed) op het zg. leegdrukken van een onststeking…kreeg er zelfs blauwe plekken van….bah…maar die fysiother.vond het een goede behandeling. Meningen verschillen.
    Maar gezond verstand kan ook heel wat doen. Sterkte

  5. Chaja zegt:

    langzaam op een houtskoolvuurtje roosteren…..waarom ook niet? Misschien koop je er niets voor maar enige voldoening zou het toch moeten opleveren. Laat-ie jou maar niet alleen ’s avonds laat in een donker steegje tegenkomen…

    Ik ben aan de kruiswoordpuzzels. Ook iets voor jou?
    Sterkte en veeeeeel liefs.

  6. Ragna zegt:

    Maar vrouw wat krijg je het voor je kiezen.. MEUH!
    Sterkte knokkerd!

  7. Lieve zegt:

    Ik wou echt dat we veel dichterbij woonden. O wat wens ik je veel lieve assistentie toe, een ploeg van engelen om je heen, ieder met zijn eigen kleine en grotere rol. Zoals ik dat ooit meemaakte met een vriendin van mij, die kanker had… Wij zijn daar allen zoveel inniger en “rijker” en stiller-sterker van geworden! Ik blaas van hieruit zachtjes over je schouder en hoop dat je heel even wat verlichting hebt gevoeld… Veel liefs!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s