lente

Cirkel na cirkel beweeg ik door de processen van het aanvaarden van mijn ziekte. Ik kom wel verder. Maar toch kom ik elke keer dezelfde dingen tegen, alleen dan van een andere kant bekeken of op een ander (hopelijk hoger) niveau.

En de lente is zo’n ding dat ik elk jaar weer tegen kom. In de lente heb ik namelijk lente-energie, zin om dingen aan te pakken, dingen te ondernemen, op groot avontuur te gaan. Het lijkt ook wel alsof iedereen om mij heen dat heeft (misschien is dat ook wel normaal om in de lente te hebben). Alle mensen in mijn omgeving (in het echt, op Twitter of op Facebook) zijn bezig met tuinen aanleggen, hardloopschema’s of vakantieplannen.

Ik wil graag meedoen. En wij hebben ook een moestuin en een nieuw jong hondje. Maar in mijn lijf zit zo weinig progressie. Het kleine rondje van zo’n 150 meter dat ik met Hobbes kan maken moet ik niet willen uitbreiden. Maar dat wil ik wel. Dus ik probeer het ook en kom van de koude kermis thuis. Ik word dan extra moe, boos, huilerig, kan de 150 meter niet eens halen en realiseer me weer dat ik chronisch ziek ben. Misschien kan ik volgend jaar 250 meter, als het meezit, en met die mogelijke progressie wil ik ook blij kunnen zijn.

Ik leer wel bij, hoor. Ik wil namelijk ook op kampeervakantie, maar in plaats van grootse plannen maken, en op de plek zelf in te storten, zetten we de tent een paar dagen in de tuin op. Dan proberen we hoe het gaat en ontdek ik dat ik al bekaf ben als ik ’s avonds Alma naar bed heb gebracht in de tent. Ik ga er dus mooi niet zelf in slapen maar in mijn eigen confortabele bed. En na een paar dagen de tent als hang-out en speelplek in de tuin pakken we hem in en gaan wat anders bedenken voor de vakantie. Iets dat wel haalbaar is en ook tevreden maakt. En waarbij Hobbes meekan, en dat is al extra pret genoeg.

20130515-075705.jpg

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in sarcoïdose, ziek. Bookmark de permalink .

5 reacties op lente

  1. Dikke knuffel ((()))
    En wat een schatje!!

    xx

  2. Mique zegt:

    Bekend …Wij wilden dit jaar weer naar Engeland. Hadden goede plannen. Echter reëel kijken naar wat het dan echt inhoudt, kwamen we na maanden erachter dat het dan gewoon geen leuke vakantie zou worden. Voor beiden niet.
    Wij vonden leuk aan vakantie in Engeland de cliffpaden te bewandelen. Tuinen bezichtigen, kleine kustplaatsjes te bezoeken. en hoewel ik niet altijd aan rolstoel gebonden ben, voor langere wandelingen dus wel. En duwen over grindpaadjes (tuinen) is ook voor mijn partner niet echt vakantie. Heuvel op heuvel af, ook geen succes.

    Dus, met pijn in ons hart, maar wel met hele mooie herinneringen aan “vroeger”hebben we in januari besloten wéér naar “ons”huisje te gaan in Winterswijk.
    Op een groot vakantiepark, maar “ons huisjes”ligt precies op een rustige hoek. het is groot genoeg (6 personen) 2 douches! sauna en van alle gemakken voorzien. De hond kan mee. En…ik kan op dat park dingen alleen doen. Alleen naar het zwembad, alleen naar de miniwinkel, zelfs alleen met de fiets (omdat het er zo rustig is) het brugje over naar het natuurgebied. Mét hond. Ik heb het dan ook over een paar honderd meter he, maar toch. Niet zo ver als thuis naar het hondenlosloopgebiedje.
    Er zijn daar voor mij heel weinig prikkels. Het huisje kijkt uit over een riviertje en we zijn toch op een park wat van alle gemakken voorzien is. En ook een veilig gevoel, je kunt hulp inroepen als het nodig is…voor mijn wederhelft ook een hele geruststelling.

    Voor mij is het zo belangrijk dat ik daar veel minder afhankelijk ben van anderen. Ik kan daar dingen alléén.

    Kortom voor ons beiden (en de hond) een uitgelezen plek om écht vakantie te houden. Voorzien van alle gemakken, toch op een vakantiepark annex camping, niet te ver van huis en houdt vakantie niet in: ontspannen?

    Ik hoop dat jullie ook zo n fijne plek kunnen vinden waar je met elkaar écht een ontspannende vakantie kan houden.

  3. Ragna zegt:

    Hey leuke vrouw! Wat is die Hobbes een DOTJE!!!
    En wat schrijf je een pijnlijk en herkenbaar verhaal. Ik zat zelf ook al met een lente-iedereen-doet-leuke-dingen-dip..
    Hopelijk vinden jullie een vakantie-versie doe goed is voor jullie allemaal en die toch erg als vakantie voelt.
    X

  4. Lieve Josh, wat een teleurstellingen steeds,sinds afgelopen zomer weet ik weer hoe heerlijk kamperen kan zijn. Maar dan wel met een extra hoog luchtbed zodat ik niet op m’n knieën hoef en natuurlijk ook een hoge tent. Als dat het probleem zou zijn mag het spul allemaal lenen.
    Maar ik denk dat een mooi huisje voor jou fijner zal zijn. Liefs Joeke Nel

  5. Pingback: tour du lac | leven met een chronische ziekte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s