regelmaat

Gisteren, toen ik samen met Alma in de auto zat, hadden we een gesprek over school. Ze vertelde dat ze heel tevreden is met het thuisonderwijs, maar soms iets miste van school, namelijk het altijd weten wat je die dag gaat doen en hoe die dag gestructureerd is. Zo laat dit, zo laat dat, de opeenvolging van de vakken. Dat was grappig voor mij om te horen, want onze Alma is verder iemand die het liefste totaal geen routines heeft, maar ik kon me de behoefte toch voorstellen.

Ze is een kind dat elke ochtend iets anders wil voor het ontbijt, iets anders dan anders. Pap, broodjes, brood, wafels, pannekoeken, poffertjes, cornflakes, muesli, muffins, buttermilk biscuits, smoothie, noem maar op. Voor een deel is dat de reden waarom ze al zo goed kan koken, ik heb namelijk niet elke dag puf om te maken waar zij zin in heeft.

Wij werken meestal ’s ochtends samen. Na de lunch ga ik slapen en leest ze, of doet ze dingen waar ze mij niet voor nodig heeft. Maar er zijn ook heel veel dagen waarop het anders gaat. Ik moet regelmatig naar het ziekenhuis, Alma heeft regelmatig haar vriendin H. te logeren of logeert bij haar, we hebben nu Hobbes die aandacht vraagt en heel vaak uit moet, ze kan een boek hebben dat te leuk is om te laten liggen, er zijn vakantie- en feestdagen, of ze heeft zin in iets anders dan gewoon. Dus meestal is een relatief begrip.

Maar ze merkte in de auto dus op dat ze wat meer behoefte heeft aan een ritme, een routine. Een paar dagen eerder had ik daar met Sytze al over gepraat, want ik dacht dat ze daar misschien wat steun bij nodig had. Ze is namelijk in verwarring over veel dingen. De puberteit is begonnen, en alles is al zo anders dan het was. Ze zit er echt mee, ze snapt niet precies wat ze wil, ze is verbaasd over haar eigen uitbarstingen van verdriet en vreugde. En in zo’n fase leek me een beetje routine, waar ze op kan drijven, best wel fijn. Ze hoeft dan niet bij alles na te denken, en zich af te vragen of ze er wel zin in heeft.

Dus we gaan wat meer vasthouden aan ons rooster, ’s ochtends samen werken, ’s middags zelfstandig werken, na vier uur pas de computer, tv, of iPad aan voor entertainment. In dat rooster komt ook wat meer onderverdeling, welke vakken en wanneer. Wiskunde doen we elke dag samen, net als Frans leren (we willen dit jaar naar Frankrijk), schrijven, piano en viool studeren, lezen doet ze elke dag zelfstandig. En dan is er nog een brede range van vakken om uit te kiezen om samen te doen, scheikunde, geschiedenis, biologie, tekenen, spinnen, boetseren, natuurkunde, timmeren, schilderen, koken, wandelen, voorlezen, Hobbes opvoeden en werken aan eigen projecten…

20130518-083244.jpg

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in alma is alma, hoogbegaafd, thuisonderwijs, unschooling. Bookmark de permalink .

5 reacties op regelmaat

  1. Wat een grappig varkentje….

  2. Even though we are many miles apart, I feel we are going through things together. My daughter, too, is going through puberty changes. It is making me remember how such changes were belittled in my family, and how I don’t want to repeat this. As always, thank you for writing and updating. Ik hou van het varkentje sculptuur!

    • Josh Moll zegt:

      Hello lovely! Yes, it is good to have our daughters raised in a different way. I love it that she talks things through with me.

  3. verzorging zegt:

    Kunt u af en toe wel wat hulp in huis gebruiken? Een huishoudelijke hulp of dierenverzorger? Neem dan een kijkje op nl.care.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s