nogmaals screentime

Een paar dagen geleden was er een discussie op Facebook onder thuisonderwijzers over hoe men omgaat met computergebruik, hoe vrij men de kinderen laat in de hoeveelheid tijd die achter de computer besteed wordt. Een interessante discussie die mij de kans gaf om steeds beter na te denken en te formuleren wat ik daar nu mee doe en van vind.

Ik pas al een lange tijd het principe van ‘generous limits’ toe. Lori Pickert heeft daar een heel mooi blog over geschreven: http://project-based-homeschooling.com/camp-creek-blog/sliver-or-how-stop-fighting-about-screen-time. Alma en ik gebruiken heel veel computers (of TV) bij het thuisschoolwerk, naast de dingen die gewoon op papier gedaan worden, of al pratend. Vanaf vier uur mag Alma ook ‘alles wat ze maar wil’ schermtijd. Soms gebruikt ze die tot ze naar bed gaat, met alleen een eetpauze tussendoor, soms doet ze andere dingen.

Als ze uren achter elkaar alleen maar naar een scherm kijkt kan ik me zorgen maken, of me aan haar ergeren, of me schuldig voelen dat ik niks beters met haar doe, of me schuldig voelen dat ik zo lekker mijn eigen ding aan het doen ben en haar aan haar lot over laat. En of het goed met Alma gaat, heeft bij hier in huis te maken met verbinding. Als er een spel gespeeld wordt of naar iets gekeken wordt waarmee Alma zich kan verbinden, waardoor ze wakker en open ermee bezig is, wordt ze er niet moe of zeikerig van en kan ik er met een vrolijke blik naar kijken of aan mee doen. Kijkt of speelt ze alleen omdat ze niets beters weet, dan kan ze er erg hangerig en treurig van worden. Maar dan zoekt ze na een tijdje de verbinding met mij op om te vertellen dat ze zich niet blij voelt, of ik zie haar inzakken en stel iets anders voor om te doen, of vraag iets over hoe ze zich voelt.

20130528-084941.jpg
Wat verschil maakt voor het computergebruik van Alma is dat ze het niet in een soort andere wereld doet (de wereld van consumeren en over je heen laten stromen), maar dat ze er bij betrokken is en over nadenkt. En dat betekent dat Sytze of ik erbij betrokken moeten zijn, zodat we er over praten, vragen stellen, en het helpen vertalen naar andere gebieden van het leven. Dat ze niet alleen ‘cooking mama’ speelt op de iPad en kookTV kijkt (wat natuurlijk heel makkelijk is voor mij, want dan is zij bezig en kan ik iets voor mezelf doen), maar ook zelf kookt en bakt. En dat vraagt een betrokkenheid van mij, dat ik haar dingen laat proberen in de keuken, fouten laat maken, help met opruimen en oplossen. Ook wil ik regelmatig meekijken en meespelen, zodat er een constante verbinding is tussen wat er op de schermen gebeurt en wat er in het echte leven gebeurt. Dan wordt het op een gegeven moment zo vanzelfsprekend, dat ze, als ze thuis komt van pianoles, zegt dat ze wel even kookt, want er is nog saus over van de vorige keer en daar kan ze nu een lekkere pastaschotel mee maken. Op zo’n betrokken manier kan ongelimiteerd computergebruik een functie hebben in haar ontwikkeling.

Deze manier van omgaan met screentime vereist van mij dat ik zin maak voor dingen die zij interessant vindt. Dat wordt door de buitenwereld soms vreemd bekeken, alsof ik haar daarmee verwen, of dat ik me verlaag tot vermaak waar ik te intelligent voor ben, alsof we in de omgekeerde wereld leven. Zo voelt het soms ook wel een beetje. Maar ik kan er ook enorm van genieten van gewoon te kijken waarom die fascinatie er bij Alma is, te kijken waar ze behoefte aan heeft en te proberen die behoeftes te voeden. En hoe meer ik me openstel voor wie zij is en wat zij wil, hoe meer zij geneigd is om dat ook voor mij te doen.
20130528-084952.jpg

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in alma is alma, computer, experiment, thuisonderwijs, unschooling. Bookmark de permalink .

4 reacties op nogmaals screentime

  1. Chaja zegt:

    Dat is weer een heel andere invulling van interactief digitaal amusement. Interessante kijk!

  2. Mooi hoe jij hier naar kijkt. Ik las de discussie ook en het is voor mij ook nog twijfelachtig. Onze zoon is pas 5 en heeft een mooie balans momenteel waar we allemaal blij mee zijn. Ik ga de post van Lori ook nog even lezen. Bedankt.

    Liefs MamaNatuurlijk

  3. Lori @ PBH zegt:

    i think once children become to produce what they consume via screens, you become more relaxed about their ordinary “play” time as well — because you realize that also becomes more material for them to use, think about, play with, and perhaps turn into something else. it’s really about raising children who are makers and doers — who are *active* learners, and therefore turn even “passive” activities into something new! 🙂

  4. liekebaas zegt:

    Nogmaals dank Josh voor je interessante kijk op zaken. Ik leer veel van je! groeten Lieke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s