creative writing

Schrijven is altijd moeilijk geweest voor Alma. Er is een grote innerlijke motivatie voor nodig om vrijwillig te schrijven, bijvoorbeeld toen ze leerde dat boodschappenwensen die op het leitje staan gekocht worden. Zelfs moeilijke sommen doet ze liever uit het hoofd dan een berekening op papier te moeten schrijven. Ze blijft de letters lastig vinden om te vormen, typen is tijdrovend, en ze heeft een hekel aan de fouten die ze maakt.

Vroeger mocht ze alles dicteren, maar daar vindt ze zichzelf nu te groot en zelfstandig voor. We hebben geoefend met een dicteerprogramma, helaas was dat heel tijdrovend omdat er zo veel fout werd begrepen. Maar daardoor komen haar verhalen niet meer op papier en verzint ze steeds minder verhalen. Inmiddels is het zo dat als ze wil beginnen met schrijven de berg om te schrijven te groot is om het echt te doen.

Op school was er heel weinig aandacht voor creatief schrijven, er moest al zoveel geschreven worden. Invuloefeningen in werkboeken, dictee oefenen, grammatica oefenen, er was geen tijd meer over om eens een verhaaltje te schrijven. En als ze dat eens moest doen als opdracht stond het daarna vol met rode strepen.

Eenmaal weer thuis hebben we dingen verzonnen zodat ze gaat schrijven. Ik hoop namelijk dat het net als lezen werkt, als ze het maar doet, ontwikkelt het zich vanzelf. Ze is gaan mailen met vriendinnen. Ze heeft een ‘Sytzekrant’ getypt. Ik heb haar regelmatig lijstjes gevraagd: dingen om te doen in de vakantie, wat ze wil eten, wat ze het leukste vindt aan Hobbes, welke boeken ze leuk vond en waarom. Dat werkte wel redelijk, en was een goede tip van Wonderfarm. (Dat blog raad ik trouwens sowieso aan voor mensen die onderwijs geven aan dyslectische kinderen.)

Toen zag ik via Pinterest een website met foto’s die bedoeld zijn als ‘writing prompt’. Gister liet ik Alma deze foto van die site zien.
20130912-171149.jpg
Er was geen moment een aarzeling, daar wilde ze wel wat over schrijven. Ze schreef dit:

20130912-171428.jpg
Het is weinig en veel tegelijk. Weinig omdat het zo’n simpel verhaaltje is, maar veel omdat ze het met plezier heeft opgeschreven. In creatief schrijfwerk verbeter ik niets, dat heb ik met haar afgesproken. Ze doet genoeg spellingsoefeningen elke dag voor de dyslexiejuf waar de rode streep doorheen gaat. Ze wil morgen weer een foto om een verhaal bij te schrijven, het liefst weer eentje waar katten op staan.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in dyslexie, schrijven. Bookmark de permalink .

5 reacties op creative writing

  1. De Heldin zegt:

    Mooi! En dat zijn vaak de dingen waar je zo trots op kan zijn; het is weinig en veel tegelijk.

  2. Mariska zegt:

    Geweldig. Bedankt hier kan Ot ook vast wel iets mee.

  3. Chaja zegt:

    Ontroerend. Simpel en doeltreffend. Wat een keien zijn jullie toch. (Dit zijn 3 op zich zelf staande gedachten die bij me opkwamen) 🙂

  4. Mique zegt:

    Wat leuk om het zo te doen. En wat een leuk verhaal! Ik heb het met plezier gelezen en ik zie uit naar een volgend!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s