hoofd- en bijzaken

Vanochtend tijdens het wiskundewerk kwam Alma tot een inzicht. Ze was een opdracht aan het uitwerken, over breuken. In een taartdiagram moest ze een bepaald deel inkleuren. Ze maakte een prachtige taart, kleurde het correcte deel in, en was er erg tevreden mee. Vervolgens toen er nog zo’n soort opdracht was, maakte ze een tekening van heerlijke chocoladerepen van Côte d’or, compleet met olifantjes op elk deel. Ze was tevreden neuriend aan het werk. Opeens stopte het muziekje en vertelde ze me dat op school nooit tijd was om opdrachten uit te werken op een manier die zij mooi vond. Terwijl ze dat juist zo belangrijk vond, om dingen mooi te maken. Maar de juf zei dan dat het daar niet om ging, het ging om het goede antwoord. Mooi was maar een bijzaak.
20131204-115303.jpg

Maar voor Alma zijn heleboel dingen geen bijzaak. Iets mooi maken is één ding, maar mogen bewegen tijdens iets uit je hoofd leren is ook belangrijk. Iets in een totale context mogen zien en daar tijd voor krijgen is ook geen bijzaak. Je prettig en geborgen voelen is een noodzaak, als ze zich niet zo voelt, loopt alle informatie er gewoon langs. Als er een verkeerde stem zit bij een documentaire kunnen we hem beter niet bekijken, of zoeken of hij ook in een andere taal, met een andere stem is. Het innerlijk verzet tegen de stem is dan groter dan het verlangen om de informatie op te nemen.

Bij al deze dingen kan ik denken dat het maar bijzaken zijn, ik kan me er aan ergeren, ik kan denken dat het zonde van de tijd is, ik kan willen dat ze niet zo’n pietje precies of kruidje roer me niet is. Maar inmiddels weet ik dat het minder moeite, tijd en stress kost om gewoon te accepteren dat Alma is wie ze is. Dat zij zelf mag bepalen wat hoofd- en bijzaken zijn. En heb ik een tevreden zingend meisje die haar wiskundewerk doet en het vervolgens ook goed zal onthouden omdat ze op een voor haar zinvolle manier kan werken.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in alma is alma, school, tekenen, thuisonderwijs, wiskunde. Bookmark de permalink .

7 reacties op hoofd- en bijzaken

  1. Chaja zegt:

    ik zag je binnenzeilen – alle kinderen zouden hoofdzaken van het onderwijs moeten zijn en geen bijzaken van de te onderwijzen leerstof (ehhh of zo…)

    • Josh Moll zegt:

      Ja, dat zou de goede volgorde moeten zijn 🙂 en trouwens die pindakaas van het vorige blog? Is die niet te koop in Israel?

  2. kungslilja zegt:

    Ik snap Alma heel goed! Wat fijn dat ze met thuisonderwijs de ruimte krijgt voor haar eigen hoofdzaken. 🙂

  3. Chaja zegt:

    nee, maar gelukkig hebben we een actieve pindakaassmokkellijn met elk overkomend familielid…
    Fijne avond morgen!

  4. Elly zegt:

    tis of je over Heller praat , ik ben ook al bezig zijnde aan het leren dat accepteren dat mijn bijzaken voor hem hoofdzaken zijn gewoon dat is wat het is , dat geeft hier enorm veel rust

  5. Gert-Jan Horsthuis zegt:

    Beste Josh en Alma,

    Wat een mooie ontdekking. Hierin zie ik de kwaliteiten van een vakman. Ik ben bezig 1e graads docent wiskunde te worden en zie heel graag deze kwaliteiten bij leerlingen. Een stroming voor zelfontwikkeling die dit benoemd als zintuigelijke scherpzinnigheid en uitgaat van mogelijkheden is NLP. Het heeft mij geholpen om deze kwaliteiten te laten groeien EN de richting te vinden hoe hiermee om te gaan in de communicatie met de omgeving.

    Ik heb in verband met compensatie-mogelijkheden voor mijn opleiding me laten onderwerpen aan een dyslexie-onderzoek. Ik werd “genezen verklaard” van mijn dyslexie en gediagnosteerd met een aandachtsstoornis…….. Uit de testresultaten trek ik de conclusie dat door jarenlange training van mijn visuele systeem deze mijn dyslexie maskeert en dat als door auditieve testen of onzinwoorden dit systeem buiten spel wordt gezet een significant verschil is te zien met de andere testen. (Waar met geen woord over wordt gerept in de conclusie)

    Verder herken ik heel sterk de strategie die Alma hanteert. Ik ben tegenwoordig ook een “boeken-monster” van verhalende boeken (als de studie het toelaat). Plaatjes moeten kloppen, auditieve prikkels verstoren snel mijn interne processen, zeker als het gesproken tekst is met vervelende klankkleur, emotie enz.

    Succes Alma, je bent op de goede weg. De enige zorg die ik lees in de “tegenstanders” die ik deel, is dat binding met je omgeving belangrijk is en gemakkelijk kan worden vergeten als je een prive-omgeving voor je zelf hebt opgebouwd. Maak het ook je uitdaging om effectief te kunnen communiceren met “de rest” in de omgeving waarmee het nu nog niet zo gemakkelijk is. Ik heb veel steun gehad aan de heldere visuele modellen uit de NLP om hierin te groeien en de stap te maken om docent te worden.

    Als laatste nog gefeliciteerd met je verjaardag.

    Groetjes Gert-Jan Horsthuis.

  6. Je doet fijne herinneringen bij me oproepen, Josh, van de tijd dat m’n zoon rekenopdrachten in een razend tempo deed om vervolgens de hele pagina te bedekken met fraaie illustraties! Zoals b.v. de bijbels uit het lange verleden. ‘Zoonlief is vast monnik geweest in een vorig leven’ dacht ik dan bij mezelf. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s