het raadsel van Puck

Dit weekend keek ik naar de documenaire ‘Puck en het raadsel van de codes’, een documentaire over wonderkind Puck, een jongen, die heel goed is in programmeren.

Ik vond het een lastige documentaire. Als ik het stukje lees dat op de website van de VPRO staat, lijkt het alsof er een hoop vragen gesteld worden in de documentaire, maar ik miste ze. Ik kreeg het gevoel alsof de jongen alleen maar gevolgd was, en dat er een hoop lekker gefilmd was, maar ik vond weinig vragen en ook weinig antwoorden.

Ik kan zelf goed programmeren, en heb kinderen op school leren programmeren. Ik snap het uitgelaten gevoel dat je kan krijgen als je een code weet te vinden die precies doet wat je wilt. Ik weet ook dat informatie analyse en programmeren twee kanten van een goed programma zijn, en dat niet elke programmeur allebei die kanten kan beheersen. Die aspecten kwamen wel naar voren in de film. Puck is goed in allebei, en hij geniet er enorm van als hij lekker aan het werk is.

Maar er bleven andere vragen. Aan Pucks taalgebruik kan je horen dat hij uit een keurig hoogopgeleid gezin komt. Geld lijkt geen probleem. Zijn ouders steunen hem, gaan met hem mee op reis. Er zijn al filmpjes van een hele jonge Puck die met letters op de computer speelt. Wat vindt zijn zusje of broertje (Wolf) van dit alles? Werkt zijn vader aan de TU in Delft? Hoeveel moeilijker is het voor een soort Puck in een heel ander gezin? Welke problemen ondervindt het gezin in de begeleiding van Puck? Wat betekent het om een ‘wonderkind’ te zijn , voor Puck en voor zijn familie? Hoe vaak is er negatief gereageerd door de omgeving op zijn fladderbewegingen, op zijn schermtijd, op zijn uitzonderingspositie? Over dit onderwerp wordt niks gevraagd of gezegd in de documentaire.

Van school zie je bijna niks, behalve dat andere kinderen niet meer echt op hem rekenen, en dat het hem moeite kost om tijd te maken voor zijn huiswerk. Waarom zit Puck eigenlijk op school? Waarom moet zo’n kind ergens zijn tijd verdoen, terwijl hij in de vakantie eindelijk mag werken aan wat hij interessant vindt? Waarom wil de maatschappij wel ‘wonderkinderen’, vooral in zoiets spannends als IT, maar tegelijkertijd ze graag wel binnen een gewoon stramien houden? Over dit deel van Pucks werkelijkheid worden geen vragen gesteld of beantwoord in de documentaire.

Ik ergerde me al snel. Aan het gewoon maar volgen, zonder vragen. Aan het super harmonieuze beeld dat geschetst werd. Aan het gebrek aan inzicht zodat het lijkt alsof wonderkinderen zomaar bestaan zonder context.

Dat komt natuurlijk omdat ik de andere kant van wonderkinderen ook ken. En weet dat goed programmeren net zoiets is als goed zijn in wiskunde, dans, muziek, taal, of biologie. En ook weet dat er maar weinig kinderen zijn die zo begaafd zijn, en niet tegelijkertijd een probleem hebben met in de standaard hokjes passen. Of last hebben van over-exitabilities.

En dan vind ik deze documentaire zo’n gemiste kans.

Over Josh Moll

Josh Moll, blogger over breien, thuissschool, sarcoïdose en hoogbegaafdheid
Dit bericht werd geplaatst in film, gifted, hoogbegaafd, school, science, TV. Bookmark de permalink .

4 reacties op het raadsel van Puck

  1. Mique zegt:

    Wat een goed blog weer Josh! Je verwoordt precies wat me dwars zat bij het bekijken van de (geen) documentaire, maar volgcamerabeelden. De link is ook interessant

  2. DeHeldin zegt:

    Het is in de media vaak alles of niks; of mensen die aan elkaar hangen van misstappen, en/of vertoon met een simpele of gekwetste ziel of alles is peis en vree. Ik stelde laatste op Twitter de vraag ‘Waar zijn de kinderen met Down syndroom die uit een iets minder riant nest komen?’, ik kreeg er best wat commentaar op maar er zijn verschillende programma’s op tv en het lijkt bijna alsof je vooral moet hopen op een kind met Down want éigenlijk is het een groot feest, ze zijn geweldig leuk en grappig en eerlijk en ze wonen in mooie projecten met superbegeleiders en werken hier en vrijwilligeren daar en kamp zus en uitje zo etc. Mijn vraag was dus vooral; hoeveel kansen heeft zo’n kind in een gezin met minder middelen. Ik zag alleen maar echt grote woningen, geen eenvoudige huurhuizen. Veel is wat je er zelf van maakt en geld (alleen) maakt niet gelukkig máár het geeft wel opties en gemak. Je blog deed me hieraan denken. Natuurlijk is het mooi om iemand te volgen en de positieve kanten te laten zien maar als het zo vrijblijvend is, zonder vragen, zonder kritische kanttekeningen, dan krijg ik het enorm op mijn heupen. Maar goed, ik ga nu deze docu toch kijken, dat snap je 😉

  3. baasbraal zegt:

    Ja, televisiemakers hebben altijd hun eigen agenda. Maar het KAN natuurlijk zo zijn dat Puck geen toestemming heeft gegeven voor kritische of andere beelden. Je wilt het altijd zo graag helemaal in perspectief laten zien, maar daar hebben televisiemakers geen belang bij. Zij moeten een documentaire neerzetten die door het grote publiek gevolgd kan worden, anders worden de kijkcijfers te laag….

  4. Ik herken heel erg wat je zegt, had zelf hetzelfde gevoel. Daarbij ben ik juist bang dat dit soort documentaires vooroordelen over ‘wonderkinderen’, en zeker ook de gewone hoogbegaafde en/of getalenteerde kinderen, in de hand helpen. Als ze iets dieper op de stof waren ingegaan dan zou het inderdaad kritische punten opgeleverd hebben over ons onderwijssysteem en de negatieve kant van zulke talenten. Nu lijkt het alsof hij compleet gelukkig is met zijn leventje als genie waar grote bedrijven als Google op azen. Maar zet ditzelfde kind ook in een tweede klas VWO (er zijn ook genoeg van dit soort kinderen die niet op het VWO zitten) en zie wat er dan gebeurt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s