Breien, de manische variant

Omdat alle therapeuten en artsen die ik in de laatste weken heb gezien het fantastisch voor mijn hand vinden dat ik brei, ben ik nu een beetje in de overdrive gegaan. Warpspeed breien, zal ik maar zeggen.
Net een Bulle voor Alma afgemaakt, in een soort spannend groen. Ze paste nog net de grootste maat, als ik een beetje foezelde, maar het is nu eenmaal haar favoriete model.

IMG_1762.JPG
Gelijk een nieuwe op de pennen voor de kleine heldinnen, eentje in oker en daarna eentje in vergeet-me-niet blauw.

IMG_1769.JPG
En voor de hele geconcentreerde momenten een sjaal voor Sytze, naar eigen ontwerp. Met 16 kleuren:

IMG_1764.JPG
In vierkanten en rechthoeken:

IMG_1770.JPG
En dubbelzijdig gebreid, met pennen 2,5 mm…

IMG_1771.JPG

Geplaatst in breien, revalidatie, vrienden | Een reactie plaatsen

Delft Blue Hat, patroon te koop

Hè, hè, eindelijk ben ik eraan toe gekomen om het patroon van mijn Delftsblauwe muts op Ravelry te zetten. Jullie weten nog wel, de muts die ik gemaakt had voor de RijksStudio Award, waar ik de derde prijs won? Na veel heen en weer met de winkel van het Rijksmuseum ga ik de verkoop toch in eigen beheer doen. Het patroon kost 5€.

Delft Blue HatHet patroon is ook te koop voor mensen die niet lid zijn van Ravelry (wat overigens gratis is, en heel erg leuk voor mensen die handwerken). Dat kopen kan je doen door op deze link te klikken:

Delft Blue Hat
Delft Blue Hat

Geplaatst in breien | Tags: , , , , , , , , | 4 reacties

kijkje in de keuken: natuurkunde

Op verzoek van sommige bloglezers ga ik jullie een kijkje in de keuken van de thuisschool geven. Hoe werken we? Welke materialen gebruiken we? En waarom? In deze aflevering heb ik het over natuurkunde.

Voor natuurkunde gebruiken we de methode van Roel Hendriks, een methode voor de onderbouw. Het is een complete gratis online methode, inclusief demonstraties, opgaven en proefwerken. Een methode zonder afleiding in de vorm van coole plaatjes en dynamische tekstblokken, maar gewoon simpel zwart-wit, en de illustraties zijn om te verduidelijken wat er in de tekst staat.

Er is een groepje tegelijk met de methode bezig, en één super thuisonderwijsmoeder bereidt de demonstraties voor. Wij hebben het tot nu toe met verslagen en foto’s moeten doen. Ik kon nog niet autorijden en ze wonen helaas ver weg.

Alma vindt het een fijne methode, en de proefwerken vindt ze ook goed te doen.

Als voorbereiding op dit geheel heeft ze al veel kinderencyclopedieën gelezen, en boeken zoals: Een kleine geschiedenis van bijna alles, van Bill Bryson, of het boek Jacht naar de waarheid, van Eirik Newt. We hebben samen de Canadese serie Eureka!, uit eind jaren 70?, gezien, die soms in zijn geheel op YouTube te zien is, en heel veel wetenschap documentaires, meestal van de BBC, gemaakt in samenwerking met de Open University. Die documentaires staan soms op YouTube, sommige hebben we gekocht via NRClux of geleend van de bibliotheek.

In haar hoofd is ruimte om de concepten die in deze methode aan de orde komen te plaatsen. Ze heeft er geen moeite mee, ze weet al dat licht spiegelt, en ze weet wat zwaartekracht is. Het is dus tijd om er dieper op in te gaan, de wetten ervan te leren kennen en er mee te gaan werken.

Geplaatst in natuurkunde | Een reactie plaatsen

proefwerken

Sinds dit schooljaar maakt Alma serieus proefwerken. Dat willen we omdat ze zelfstandiger werkt en ik dus niet altijd meer precies zie wat ze doet. Ik weet dus niet zo in detail als vroeger, wat ze moeilijk vindt, wat ze prima kan, en wat te makkelijk is. Daarom de proefwerken.

Ze vindt het ook niet erg meer om getoetst te worden. Ze moest alleen leren dat ze niet zo snel mogelijk moest gaan werken, want als ze een wiskunde proefwerk wil maken binnen 7,5 minuut dan gaat er nogal wat mis. Er ontstaan leesfouten, en daardoor somfouten.

In de afgelopen tweeëneenhalve maand heeft ze ongeveer dertien proefwerken gemaakt, in de vakken biologie, wiskunde, natuurkunde en economie. En behalve dat proefwerk waarin ze veel te snel ging, en waar ze een dag later een ander proefwerk voor kreeg, was het laagste cijfer een 7,5. De meeste zijn op het niveau van VWO 2, de laatste van biologie op het niveau van VWO 3.

Voor de talen en aardrijkskunde en geschiedenis doen we geen proefwerken. Daarvoor leest ze boeken, heel veel boeken, en kijken we films en heel veel documentaires. Wij zijn de bibliotheek van heel Nederland dankbaar (staat wat we zoeken niet bij onze bibliotheek in de schappen, dan kunnen we het uit elke bibliotheek van Nederland aanvragen). Ik hoef nog maar soms boeken voor te lezen, en dan is het meestal voor de gezelligheid.

Ze bakt niet meer om patissier te worden, maar omdat ze er zin in heeft of omdat ze me wil verwennen voor als ik terug kom uit het ziekenhuis. Op het moment is ze vol bewondering voor Marcus du Sautoy, de wiskundige uit Oxford, die zulke prachtige documentaires over wiskunde maakt. Ze wil hem graag een keer in het echt meemaken, bij een lezing of hoorcollege, ze wil dat bereiken door een brief aan hem te schrijven. Verder denkt ze er over om wiskundige te worden en het lijkt haar wel wat om de Riemann-hypothese op te gaan lossen.

Over minder dan een maand wordt ze dertien, en ze is nog steeds een heerlijke mengeling van leeftijden door elkaar. Maar ook die mengeling wordt ouder. We zijn samen trots op haar groei.

Geplaatst in alma is alma, bakken, biologie, boeken, dyslexie, engels, film, geschiedenis, hoogbegaafd, science, thuisonderwijs, voorlezen, wiskunde | 7 reacties

wanten

Net op tijd zijn de wanten af.

IMG_1752.JPG

IMG_1751.JPG
Want sinds gister ziet mijn hand er zo uit.

IMG_1753.JPG
Een spannend soort verband om de zwelling en ontsteking weg te werken, met siliconen eronder om de littekens minder strak te maken. Ik krijg ook een handschoen op maat, fysiotherapie en ergotherapie.
Voorlopig is het snijdende werk even voorbij. Tijd voor helen. Pas op de plaats.
De eerste methotrexaat is al weer geslikt, en met deze dosis veer ik gelukkig na een dag weer terug.

De thuisschool loopt, nu Alma weer beter is, prima. Er wordt gelezen, gegroeid, en vakken verslonden. Elk ziekenhuisbezoek van mij wordt afgesloten met thee en lekkers. De afgelopen keren chocolade cake en kattentongen. Dat is erg goed thuiskomen!

Geplaatst in algemeen | 7 reacties

energie

Vandaag toen ik bij een, voor mij nog onbekende*, arts zat en weer mijn verhaal van de afgelopen vijf jaren en langer besprak, in een gesprek van meer dan een uur, vertelde ik op het laatst iets waarnaar hij niet had gevraagd. Ik vertelde hem wat het moeilijkste is van mijn ziekte, namelijk de vermoeidheid. Dat ik het gevoel heb dat ik alleen nog op wilskracht leef. Dat ik altijd moet kiezen wat ik doe. Dat ik altijd moe ben alsof ik al een dag gewerkt heb, en dan niet een beetje gewerkt, maar zoals vroeger op de boerderij kruiwagens vol mest gereden, koeien gemolken, kaas gemaakt en met kalveren had gesjouwd. En dat ik nooit kan vertrouwen dat ik nog energie heb om het avondeten te eten als ik kook.
In de periodes dat ik wat meer energie heb, en kan wandelen bijvoorbeeld, dan wandel ik op wilskracht. Die wilskracht kan zo maar opgaan aan mijn ziekteproces bijhouden als er plotseling weer iets verandert, en dan kan ik opeens niet meer verder wandelen dan het hondenveldje verderop in de straat. Mijn conditie waggelt heen en weer als een dronkeman, afhankelijk van ik weet niet precies.
Ik ben er al een beetje aan gewend en mijn gezin ook. Ze sturen me regelmatig naar bed, zodat ik later nog puf heb om iets te doen dat me leuk lijkt. Of ze zeggen dat ik het koken maar beter aan hen kan overlaten als ik ook nog wil eten. Of ze houden op met gezellig kibbelen tijdens het eten zodat ik nog energie overhoud om bij ze aan tafel te zitten.
Op het moment vergt het ziekteproces heel veel van me. Ik slik nog deze week een dubbele dosis antibiotica, waar ik misselijk en moe van word, en ik ben alweer vorige week begonnen met de methotrexaat, waar ik slap en moe van word. Mijn hand is nog niet rustig geweest na de operatie, nu zeven weken geleden en sinds vorige week krijg ik nieuwe knobbels op andere plekken in diezelfde hand. Dus het is alle hens aan dek voor mijn energie, en een wandeling maken is al een tijdje niet meer binnen mijn bereik.
Maar als ik goed nadenk weet ik niet meer of de vermoeidheid het ergste is. Misschien is het toch wel de onzekerheid, het grillige karakter van de ziekte, dat er voor zorgt dat ik nooit lang weet waar ik aan toe ben en wat me te wachten staat. Ik weet daardoor ook niet hoeveel energie ik heb voor dingen naast ziek zijn en dat brengt me weer terug bij de vermoeidheid.

* een infectioloog die mee gaat kijken of er wat aan mijn rechterhand te doen is

PS Voor mensen die willen lezen hoe mijn partner, Sytze, kijkt naar ziekenhuizen en mijn ziekteproces, hij heeft er net een essay over geschreven: https://sytzesteenstra.wordpress.com/2014/11/01/kleine-esthetica-van-het-ziekenhuis/

Geplaatst in algemeen | 2 reacties

voordeel

Naast het feit dat ik ervan aan een Marsupilani moet denken heeft mijn beademingsapparaat nog een groot voordeel. Ik kan helemaal onder de dekens liggen terwijl ik slaap. Daar is het donker en veilig en sinds ik mijn luchtslang heb, word ik er niet meer benauwd.

IMG_1747.JPG
Elk nadeel heeft vaak wel een voordeel :)

Geplaatst in beademing, CPAP, sarcoïdose, ziek | 3 reacties