kijkje in de keuken: vakantie

Een belangrijk onderdeel van een schooljaar is de vakantie. Vroeger, in de eerste thuisschooljaren, waren vakantie en weekend niet heel anders dan thuis. Er werd elke dag wel gelezen, gespeeld, en rekenen was nog een soort spel. Inmiddels, sinds de middelbare school jaren, is het anders. 

We hebben drie maanden zomervakantie. Alma is klaar met haar jaartaak, de formele schoolvakken zijn afgerond, en dan is het tijd geworden voor eindeloze dagen waarin ze zelf mag weten wat ze doet. We zijn op vakantie geweest in de Bourgogne, dat was zwemmen, wandelen, heel veel lezen en spelletjes doen, stokken snijden, met de eenden bevriend raken totdat ze de jonge eenden kon aaien en lekker frans eten. Een mooi begin. Vervolgens is er genoeg tijd om te gaan logeren en logees te krijgen, op kamp te gaan, uren in bad liggen en lezen, lange wandelingen met Hobbes te maken, zich te vervelen, whatsappen, youtube kanalen volgen, veel buiten zijn en vervolgens een project te beginnen.

Vanuit niets hoeven ontstaat altijd wel een plan. Dit jaar is het spinnen (met een spinnewiel). Er lag nog een schapenvacht op zolder, die is uitgezocht, gewassen, voor een deel gekaard, en inmiddels voor een deel gesponnen en getwijnd. Van dat spinnen wordt ze lekker ontspannen, zegt ze zelf, en ze kan er goed bij dromen. Ze heeft plannen om de wol te verven, er mee te gaan weven, misschien een winkeltje te beginnen. Het is leuk om te zien en de wol die ze spint ziet er goed uit.

  
Voor mij is de vakantie ook goed. Ik geniet van de vrijheid, ik heb opeens alle tijd om te doen waar ik zin in heb. Ik ben natuurlijk aan het breien, een project in de kleuren van het uitzicht bij ons vakantiehuisje. Ik neem tijd om te lezen, ik kijk de Tour de France, en ik ben aan het leren om patronen te maken zodat ik mijn eigen kleren kan naaien. 

In september beginnen we weer. Dan is er genoeg tijd geweest van niks moeten dat we weer zin hebben in structuur.

Geplaatst in algemeen, alma is alma, boeken, buiten, handwerken, kijkje in de keuken, lezen, natuur, school, thuisonderwijs, wandelen | 6 reacties

bijna onderweg

De afgelopen weken waren een mengeling van fijn en moeilijk. Ik probeer heel erg bij het moment te leven, want op die manier zie ik de fijne dingen beter.

Zoals spelletjes doen. Alma heeft de kaartspelletjesbug gekregen, dus we spelen elke dag wel een paar potjes Cabaret, of Whist. Ik ben omgedoopt tot Eucalipta, omdat ik magischerwijs te vaak win. 

Ik brei veel mooie dingen. Mediteren met je handen. Daar word ik blij van, vooral als ik voor anderen iets maak. Babytruitjes, shawls en dat soort dingen. Ik ontwerp steeds meer zelf.

We kregen verlenging van onze vrijstelling, voor twee jaar deze keer. Dankzij een hoop lieve mensen, de leiding van Peers2Play, van de Yellow Club, van de ponyclub, van de scouting, die allemaal wijze en ware dingen over Alma’s positieve ontwikkeling schreven. En dankzij Alma zelf, die heel hard werkt en veel leert. En dankzij ons, omdat we een heel goede portfolio hadden gemaakt van het afgelopen jaar.

We hebben alweer heel vaak buiten gegeten, en de eerste aarbeien, kersen en salades uit de tuin zijn opgesnoept.

Ik kan weer een beetje verder wandelen.

We mogen TWEE weken op vakantie (niet te ver, in een dag thuis kunnen komen, niet in het vliegtuig, niet naar een buitenlands ziekenhuis) en we gaan dus lekker weer naar ‘ons’ huisje aan het meer in de Bourgogne, bij het schattige stadje Arnay-le-Duc. En we hebben fijne huisoppassers gevonden die ook voor Hobbes zorgen.

Maar ik heb de afgelopen maanden ook zeer regelmatig buikloop. En veel pijn. Ik moet de antibiotica die ik nu al maaanden slik nog maanden blijven slikken. Want hij werkt, wat fijn is, maar hij heeft ook erg veel bijwerkingen. Alle dingen die ik eet hebben een bittere nasmaak. Ik verdraag geen melkproducten meer. En voor mensen die mij persoonlijk kennen met mijn eindeloze sloten jasmijnthee met melk, mijn liefde voor rauwmelkse kaas en yoghurt, snappen dat dat een harde dobber is. Pasta is ook een no go area, en brood alleen desembrood.

Ik ben moe. En soms heb ik het gevoel dat ik inmiddels te veel aanpassingen heb moeten maken aan hoe ik leef. Maar op andere momenten ben ik gewoon blij met mijn leven, omdat ik het zo fijn vind om te leven.

En nu staat alles ingepakt, we kunnen op reis! Alleen iedereen slaapt nog, dus kon ik even bloggen terwijl de thee trekt en de koffie doorloopt. Ik maak zometeen iedereen wakker en dan gaan we op pad (met de opklapbare scootmobiel, mijn beademing, mijn stok en de koeltas met spuiten. En met de zomerhoeden, de zwemspullen, de spelletjes, de eindeloze stapel boeken en de slippers.).

Geplaatst in algemeen, revalidatie, sarcoïdose, thuisonderwijs, wandelen, ziek | 11 reacties

volhouden

Weinig nieuws, behalve dat ik druk bezig ben met volhouden. Naast thuisschool, breien en ziekhuisbezoek is er niet veel meer over. De thuisschool loopt nog een ruime maand, de kuur moet nog een kleine maand en daarna hoop ik weer wat op te knappen. De conditie is weer terug tot 300 passen, dus er is nog ruimte voor verbetering. 

Maar breien doe ik als de beste :) Deze kantshawl wordt voor mijn vriendin met groene ogen die bijna jarig is. Ik krijg hem vast niet op tijd af, maar wel bijna. 

 

Geplaatst in breien, sarcoïdose, ziek | 4 reacties

Introduction to Ecosystems – The Open University

De thuisschool is alweer een tijdje open, ondanks dat ik nog steeds op halve kracht functioneer. Alma doet op het moment veel dingen die een heldere structuur hebben, zodat ik niet zo heel veel hoef te bedenken bij het onderwijs, ik hoef het alleen te ondersteunen.

Een van die dingen was het afronden van het blok aan de Open University. Weer met goed gevolg, ze heeft het blok afgesloten met 87% van de mogelijke punten. Er komt met de post nog een Statement of Participation. Voor in het portfolio.

Het was een boeiend blok voor haar om te volgen. Volgend jaar wil ze wel nog zoiets. 

Verder heeft ze opgetreden op de vleugel in het Conservatorium, bij de uitvoering van de leerlingen van haar pianojuf. Ze heeft gesolliciteerd als assistent peuterjuf (we wachten nog af), ze leest en schrijft, we hebben de thuisschoolkamer helemaal uitgemest, ze doet haar gewone vakken en we hebben een hele interessante serie over wereldgeschiedenis bij Crash Course gevolgd. Over grote ideeën en bewegingen.

En ik brei me er wel doorheen.

Geplaatst in alma is alma, biologie, thuisonderwijs, universiteit | 4 reacties

stapelen (out of office)

Het stapelt bij mij even te veel op. Griep (ofzoiets) bovenop de bijwerkingen van de antibiotica, bovenop de normale troep die ik slik, ik ben niet meer uit bed te slaan. De thuisschool is op noodrantsoen, ik sla kaartjes voor de TEFAF af en ik wacht op betere tijden. Tot dan!

Geplaatst in sarcoïdose, ziek | 6 reacties

kijkje in de keuken: als het even niet gaat

Net als bij elk schoolgaand kind is in de thuisschool niet elke schooldag een prachtige en verrijkende ervaring. It sucks sometimes. Als je een chronische zieke moeder hebt, zorgt dat soms voor problemen. Soms lever je als kind zelf de problemen, hormonen, een pijnlijk bezoek aan de orthodontist, onzekerheden, je vriendin met wie je wil afspreken heeft het te druk.

De afgelopen dagen zorgde ik voor problemen. Donderdagavond hoorde ik dat DNA testen lieten zien dat er mycobacterieën zaten in het weefsel dat weggehaald werd bij de operatie begin februari. Vrijdag begon er een maanden durend antibiotica offensief. Zaterdagnacht kreeg ik een allergische reactie op de antibiotica, zondag contact met het ziekenhuis, maandag contact met het ziekenhuis, heel veel wachten op specialisten en ondertussen smaakte alles naar bittere gal en voelde mijn mond alsof ik lepels sambal had gegeten. Het was eng, want het mocht niet erger worden, dan kon ik ademhalingsproblemen krijgen. Maar als ik het vol kon houden, kon het minder worden. Een alternatief is er namelijk niet echt, dat zou maanden van een dagelijks infuus worden. Gelukkig is het inmiddels minder. De sambal is verdwenen, en dat bittere is draaglijk. 

Maar op dat soort dagen loopt alles anders dan anders. En wat doen we dan?

Alma leest veel en graag, lekker op de bank met een muziekje. We kijken een serie, deze keer is het de serie ‘Once upon a time’ (aanrader!) en zoals Alma zegt: “reuze goed voor mijn Engels, mama”. Ze speelt piano, want aan het einde van de maand doet ze mee aan een concert. Ze kijkt wat meer TV dan normaal. We doen wat aan de schoolvakken, maar niet meer dan we aankunnen. We nemen even de tijd. 

En als de lucht weer opklaart, doet ze in één dag al het materiaal van haar studie ‘Ecology’ voor een week en haalt ze een 10 voor de eindquiz.

Geplaatst in alma is alma, film, kijkje in de keuken, sarcoïdose, TV, universiteit, veelgestelde vragen, ziek | Tags: , | 10 reacties

studeren

Via een tip van mijn zwager kwamen we bij de site van FutureLearn, waar net als bij Coursera.org en EdX, online cursussen op universitair niveau worden aangeboden. Daar vond ik een blok van de Open University over Ecosystemen dat me wel wat voor Alma leek. En dat klopte. Gister heeft ze het materiaal voor de eerste week gekeken, gelezen, aan de online discussie mee geschreven, ze is gestart met het maken van een glossarium en ze heeft de afsluitende test gedaan.

IMG_2016
Het blok is weer in het Engels. Vergeleken met de vorige keer hoef ik veel minder voor te lezen, het meeste leest ze nu zelf. Ze heeft al veel betere studievaardigheden (en dit blok is erg goed in studievaardigheden bijbrengen, leerdoelen zijn duidelijk aangegeven), ze maakt aantekeningen en snapt het nut van het maken van zo’n glossarium. Ze werd er ook niet zo moe van als de vorige keer.
Haar grote idool David Attenbourough is nog niet verschenen (dat schijnt volgens het introfilmpje wel te gebeuren), maar van al zijn documentaires die ze heeft gekeken, heeft ze in ieder geval wel wat opgestoken.

Geplaatst in alma is alma, biologie, science, thuisonderwijs, universiteit | Tags: , | 3 reacties